سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمدجواد شعبانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکده های فنی،
مسعود امامی – دانشیار دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکده های فنی، دانش
جعفر راثی زاده غنی – استادیار دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکده های فنی، دانش

چکیده:

آلیاژ ۳۱۹ آلومینیم از جمله آلیاژهای Al-Si-Cu می باشد که در صنعت خودرو در ساخت قطعاتی مانند سرسیلندر مورد استفاده بسیاری قرار می گیرد. در این پژوهش تاثیر دو جوانه‌زای Al-5Ti-1B و Al-5Zr بر ریزساختار و قابلیت پرکنندگی مقاطع نازک آلیاژ ریختگی ۳۱۹ آلومینیم مورد بررسی قرار گرفت. مقادیر مختلف این دو جوانه‌زا به مذاب آلیاژ افزوده شد و ریخته‌گری به صورت تسمه‌هایی با ضخامت های مختلف انجام شد. پس از آن طول تسمه‌های ریخته شده، اندازه دانه سطح مقطع تسمه‌ها و فاصله بازوهای دندریتی ثانویه SDAS اندازه گیری شد. نتایج نشان می‌دهند افزایش میزان هر دو جوانه‌زای مذکور منجر به کاهش قابلیت پرکنندگی و همچنین اندازه متوسط دانه آلیاژ ۳۱۹ می‌شوند. بررسی میکروسکوپی این مقاطع نشان ‌داد که همواره SDAS با کاهش ضخامت مقطع، کم شده ولی عناصر جوانه‌زا تاثیر محسوسی بر فاصله بازوهای دندریتی ثانویه ندارند