سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد جعفر بحرانی – دانشیار بخش های زراعت و اصلاح نباتات و ماشین های کشاورزی
محمد حسین رئوفت – استاد بخش زراعت
حسین غدیری – دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

به منظور تعیین میزان بهینه مخلوط کردن بقایای گندم (Triticum) arestivum L. با خاک برای دستیابی به اهداف خاک ورزی و نیز بررسی رشد و عملکرد ذرت (Zea mays L.) در میزان های مختلف بقایای گندم، آزمایش هایی در سال های ١٣٨٠ و ١٣٨١ در مزرعه تحقیقاتی دانش کده کشاورزی دانشگاه شیراز (کوش کک) انجام گردید.تیمار های آزمایشی عبارت بودند از:( ١) سوزاندن بقایای گندم و انجام کشت ذرت به روش معمول منطقه (تیمار شاهد)، ( ٢) برداشت کامل بقایا با دست و کشت ذرت به روش معمول منطقه ،( ٣) آماده کردن زمین با گاوآهن قلمی (چیزل)، زدن دیسک و انجام کشت با ردیف کار مجهز به تمیز کننده ردیف در زمین دارای ۲۵ (۶)،۵۰ (۵)،۷۵ (۴)،۱۰۰ و (۷) صفر درصد بقایای گندم .نتایج نشان داد که تیمار های سوزاندن و برداشت کامل بقایای گندم و کشت ذرت به روش معمول در منطقه عملکرد ذرت را درمقایسه با مخلوط کردن بقایا به صورت معنی داری کاهش داد . ارتفاع بوته و وزن هزار دانه ذرت تحت تاثیر روش های مختلف خاک ورزی قرار نگرفت. تعداد دانه در بلال،عملکرد های بیولوژیکی و دانه به صورت معنی داری تحت تاثیر میزان بقایای مخلوط شده با خا ک قرار گرفت . حداکثر عملکرد دانه (۱۵/۸ تن در هکتار) و دانه در بلال (۶۹۲/۵) زمانی به دست آمد که ٢٥ درصد بقایای گندم با ردیف کار مجهز به ردیف تمیز کن با خاک مخلوط شده بود.