سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمد سیروس آذر – عضو هیئت علمی گروه مهندسی شیمی دانشگاه محقق اردبیلی
مهرداد کوکبی – عضو هیئت علمی گروه مهندسی پلیمر دانشگاه تربیت مدرس
زهیر محمدحسن – عضو هیئت علمی گروه ایمنی شناسی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

ژل های پل یمری کاربرد ز یادی در زمینه های مختلف دارند که با وجود داشتن مزایای گوناگون، خواص مکانیکی نامناسب از جمله معا یب آنهاست . پژوهش ها نشان داده است که برخ ی خواص مکان یکی ژ لها ی پلیمر ی با افزودن س یلیکات های لا ی های خاک رس بطور قابل ملاحظه ای بهبود م ییابد . در ای ن پژوهش، ه ی دروژ لها ی نانوکامپوزیتی بر پا یه پل ی و ینی ل الکل و خاک رس اصلاح شده با استفاده از روش سرما یش – گرما یش چرخه ای ته یه و سپس ساختار و برخی خواص مکانیکی آنها بررسی شده است . نتا یج نشان م یدهد که در هیدروژل های نانوکامپوزیتی، سیلیکا تهای لای های خاک رس دارای ساختار نفوذ ی در هم آم یخته با آرا ی ش موازی با یکدیگرند. همچنین م یزان مدول کشش ی و ازد یاد طول تا پارگ ی ه ی دروژل ها ی نانو کامپوز یتی در مقایسه با هیدروژل خالص افزایش و استحکام کششی آنها کاهش یافته است.