سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شاهین کاظمی – کارشناس ارشد مهندسی شیمی نساجی و علوم الیاف، شرکت ملی صنایع پتروشیمی
محمد حقیقت کیش – استاد و عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر،
محمدرضا محدث مجتهدی – استادیار و عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبی
علی خسروشاهی – دکتری مهندسی نساجی شرکت ایران ریسه، ایران

چکیده:

اختلاط پلیمرها یکی از تکنولوژیهای بسیار مفید جهت تولید پلیمرهایی با خواص دلخواه و مورد نظر می باشد. بطورکلی با استفاده از فرایند مخلوط کردن پلیمرهایی که هر کدام از آنها دارای چند خاصیت مناسب هستند می توان پلیمری با خواص بهبود یافته و دلخواه تولید نمود.در این تحقیق در ابتدا الیاف آمیزه ای حاصل از اختلاط پلی پروپیلن ایزوتاکتیک و پلی پروپیلن اتاکتیک با نسبتهای۲٫۵،۵،۱۰، ۱۵ و ۲۰ درصد تهیه شد و سپس خصوصیات مکانیکی نظیر استحکام و در صد ازدیاد طول تا حد پارگی به همراه ، خصوصیات ذاتی نظیر دانسیته، درصد تبلور، دمای ذوب و نرم شدگی و ضریب شکست مضاعف آنها با الیاف۱۰۰ % ایزوتاکتیک مقایسه گردید و در نهایت با خارج سازی پلیمر اتاکتیک میزان حفرات و خصوصیات غشایی مورد بررسی قرار گرفت.نتایج آزمایشات انجام گرفته نشان داد که با افزایش درصد پلی پروپیلن اتاکتیک در الیاف آمیزه ای دانسیته خطی، استحکام، چگالی، درصد تبلور، دمای نرم شدگی و ضریب شکست مضاعف نمونه ها کاهش می یابد، در حالیکه درصد ازدیاد طول تا حد پارگی آنها افزایش یافته و دمای ذوب آنها تقریبا بدون تغییر باقی می ماند. با توجه به بررسی های صورت گرفته توسط محققین مختلف می توان گفت که تغییر در خصوصیات ذکر شده عمدتاٌ به دلیل تغییر در ساختار بلوری آمیزه پلیمری می باشد. همچنین با خارج سازی جز اتاکتیک از الیاف آمیزه ای حفرات بسیار ریزی در سطح الیاف ایجاد می شود که استفاده از الیاف را جهت تولید غشا مناسب می سازد.