سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سیدعطاء اله سیادت – دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین،
هوشنگ فرجی – استادیار دانشگاه یاسوج
قدرت اله فتحی – دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین،

چکیده:

تنش خش کی پایان دوره رشد از اجز ا ثابت اگرو اکوسیستم های تولید گندم در شرایط آب و هوایی جنوب کشور است . از سوی دیگر ، نیتروژن از عناصر کلیدی افزایش عملکرد دانه در این مناطق است . به منظور ارزیابی اثر مقادیر مختلف نیترو ژن بر عملکرد دانه گندم، آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۲/۱۳۸۳ در دانشگاه کشاورزی و منابع در قالب بلوک های کامل تصادفی اجرا گردید. عامل آبیاری در سه سطح (۵۰ درصد آبیاری کامل، ۷۵ درصد آبیار کامل و ۱۰۰ درصد آبیاری کامل)، عامل رقم در دو سطح شامل ارقام یاواروس و چمران و همچنین عامل کودی نیترو ژن در چهار سطح (۰، ۸۰، ۱۲۰ و ۱۶۰ کیلوگرم نیترو ژن خالص در هکتار) اعمال گردید . نتایج نشان داد که با افزایش نیترو ژن، عملکرد دانه به طور معنی داری افزایش می یابد. عملکرد دانه رقم یاواروس نسبت به رقم بیشتر گردید . در هر کدام از سطوح آبیاری، با افزایش مصرف نیتروژن، عملکرد دانه افزایش یافت، ولی تاثیرمثبت نیترو ژن بر عملکرد دانه در تیمار های ۷۵ درصد و ۱۰۰ درصد آبیاری کامل، بیشتر از تیمار ۵۰ درصد آبیاری کامل بود. از سوی دیگر ، در هرر کدام از سطوح نیتروژن صفر، افزایش آبیاری از ۵۰ درصد به ۷۵ درصد و ۱۰۰ درصد آبیاری کامل، باعث افزایش عملکرد دانه گردید.