سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سومین همایش منطقه ای یافته های پژوهشی کشاورزی و منابع طبیعی (غرب ایران)

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

علیرضا حضوری اهل – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه محقق اردبیلی
علی عبادی – عضو هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی
علی اصغری – عضو هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی
سیاوش حضوری اهل – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه ارومیه

چکیده:

نظر به این که عملکرد گیاه متاثر از شاخص های فیز یو لوژیک رشد و آن نیز تحت تاثیر عوامل و شرایط محیطی
قرار دارد . ضرورت تحقیق تاثیر کود نیتروژن و زمان کاشت بر روی این شاخص ها شکل می گیرد. هدف از تعیین شاخص
های فیزیولوژیک رشد، تفسیر و تشریح چگونگی واکنش گیاهان به شرایط محیطی معین و تغییر آن به نفع عملکرد است. استفاده از درجه روز رشد (GDD) به جای تقویم زمانی برای تخمین طول مراحل فنولوژیک، معتبرتر خواهد بود. به منظور دست یابی به زمان مناسب کاشت و مقدار نیتروژن جهت حصول شاخص های فیز یولوژک رشد به نفع عملکرد، آزمایشی در مزرعه ایستگاه تحقیقات کشاورزی اردبیل درسال ۱۳۷۶ در قالب طرح فاکتوریل بر پایه بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار به اجرا در آمد. فاکتور های آزمایش شامل سطوح تاریخ کاشت (۲۵،۱۵ اردیبهشت و ۴ خرداد) و سطوح نیتروژن(صفر،۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ کیلوگرم درهکتار) بودند. در این آزمایش از رقم آگریا استفاده شد. طی ۷ مرحله نمونه برداری در طول دوره رشد، ماده خشک اندام هوایی و شاخص سطح برگ گیاه سیب زمینی تعیین گردید. نتایج نشان داد که تجمع سریع حد اکثر ماده خشک اندام هوایی و حد اکثر شاخص سطح برگ (LAI=3.41) در تاریخ کاشت اول از سطح کودی ۱۵۰ کیلو گرم در هکتار بدست آمد. تاخیر در تاریخ کاشت و به خصوص کاهش مقدار مصرف کود نیتروژن کاهش وزن خشک اندام هوایی و سطح برگ گیاه را در مقایسه با سطوح بالای مصرف نیتروژن و کاشت زودتر نشان داد. پس از تعیین عملکرد در انتهای دوره رشد مشخص شد که حد اکثر عملکرد غده (۳۸/۷۱۹۸ تن در هکتار) نیز به تبع از افزایش سطح فتوسنتز کننده ( سطح برگ ها و اندام هوایی )، از تاریخ کاشت اول و سطح کودی ۱۵۰ کیلو گرم درهکتار حاصل شد. بنابراین نتیجه آزمایش حکایت از برتری تجمع مواد آسیمیله تاریخ کاشت ۱۵ اردیبهشت نسبت به کشت های دیرتر و مصرف ۱۵۰ کیلو گرم نیتروژن نسبت به مقادیر کمتر مصرف نیتروژن در محصول سیب زمینی درمنطقه اردبیل دارد.