سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهدی عزیزیه – دانشجوی کارشناسی ارشد جوشکاری، دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی و
امیرحسین کوکبی – استاد دانشگاه صنعتی شریف دانشکده مهندسی و علم مواد , دانشگاه صنعتی شری
احمدرضا اعتمادی – دانشجوی کارشناسی ارشد جوشکاری، دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی و
مجید عباسی قراچه – دانشجوی کارشناسی ارشد جوشکاری، دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی و

چکیده:

فولاد H13 از نوع فولاد های گرمکار بوده که به علت مقاومت بالا در برابر حرارت بیشـتر بـرای سـاخت قالب های ریخته گری و اکستروژن آلیاژ های غیرآهنی مانند آلومینیوم، منیـزیم و مـس مـورد اسـتفاده قـرار می گیرد . سطوح این گونه قالـب هـا پـس از گذشـت مـدت زمـان مشخصـی در اثـر خـوردگی، سـایش و خستگی حرارتی تخریب م ی شود . برای تعمیر ایـن گونـه قالـب هـا اکثـرا از روش جوشـکاری بـا الکتـرود تنگستنی (TIG) و مفتول پرکننده از جنس فولاد مـارایج اسـتفاده مـی شـود . امـا بـه علـت ضـعیف بـودن خواص مکانیکی جوش حاصل به علت دندریتی بودن ریز ساختار آن، پس از چندی در اثـر گـرم و سـرد شدن متوالی در حین کار، ترک های خستگی حرارتی در سـطوح جـوش هـا دیـده مـی شـود . امـا در اکثـر اوقات می توان ابعاد دندریت های بدست آمده را به وسیله تغ ییراتی در فرآیند جوشکاری تغییر داد . در این تحقیق، هدف بررسـی میـزان جریـان جوشـکاری روی سـاختار بدسـت آمـده از جـوش و عمـر خسـتگی حرارتی قطعات جوشکاری شده فولاد H13 می باشد . در این تحقیق دیده شده که بهترین عمـر خسـتگی حرارتی در پایین ترین جریان جوشکاری حاصل می گردد . همچنین اکثر ترکهای خستگی حرارتی در مرز دانه های اشاعه می یابند .