سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: نهمین سمینار ملی مهندسی سطح و عملیات حرارتی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

شاهرخ آهنگرانی – استاد یار سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران ، پژوهشکده مواد پیشرفته
علیرضا صبور روح اقدم – استاد یار خوردگی و حفاظت از مواد – دانشگاه تربیت مدرس
فرزاد محبوبی – دانشکده معدن، متالورژی و نفت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
تقی شهرابی – دانشیار دانشگاه تربیت مدرس – دانشگاه تربیت مدرس – دانشکده فنی و مهندسی

چکیده:

نیتروژن دهی پلاسمایی به روش توری فعال یک پدیده جدید در مهندسی سطح بوده که به تازگی توسعه یافته و ضمن بر طرف نمودن مشکلات نیتروژن دهی متداول پلاسمایی پیشرفتهای زیادی را در این زمینه ارایه نوده است در این مطالعه رفتار خوردگی فولاد کم آلیاژ۳۰CrNiMo8 در مقابل عملیات نیتروژن دهی پلاسمایی به روشهای متداول و توری فعال در شراسط مختلفی نظیر دمای عملیات (۵۵۰و۵۸۰) پارامترهای مربوط به طراحی توری (با قطر سوراخها و نوع در پوش)در مخلوط گازی %۲۵N2 +%75H2 _ %75N2 +%25H2 زمان ۵و۱۰ ساعت و فشار ۵۰۰ پاسکال مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت ساختار و همچنین رفتار خوردگی این فولاد پس از عملیات نیتروژن دهی پلاسمایی با استفاده از میکروسکوپهای نوری و الکترونی پراش اشعه ایکس و آزمون خوردگی مورد ارزیابی قرار گرفت نتایج نشان داد که استفاده از نیتروژن دهی پلاسمایی با هر دو روش مورد نظر موجب بهبود مقاومت به خوردگی نمونه های فولاد کم آلیاژی مورد استفاده در این تحقیق شده است اما مقایسه مقاومت به خوردگی نمونه های نیتروژن دهی شده در هر دو عملیات تابع پارارمترهای مختلف نیتروژن دهی و نحوه تاثیر گذاری آنها روی چگونگی شکل گیری لایه ترکیبی و عیوب سطحی موجود درآن میباشد.