سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سعید اصلان پور – کارشناس ارشد مکانیک خاک و پی، عضو هیات علمی دانشگاه مراغه
خسرو حامد افتخار – مهندسی عمران سد و شبکه

چکیده:

یکی از مسائل جالب توجه و پیچیده تونلسازی، ساخت یک تونل جدید در مجاورت یک تونل از پیش موجود است. در وارد متعددی از قبیل توسعه شبکه راه استفاده از سیستم تونل های دوقلو ضروری می باشد. احداث تونلی که جدیدا می خواهد احداث شود، باعث می شود که بار اضافی قابل توجهی به تونل از پیش موجود انتقال یابد. هر چه فاصله در تونل بیشتر باشد بار انتقال یافته به تونل قبلی کمتر خواهد بود. فاصله دو تونل که در آن باراضافی وارد بر تونل در اثر احداث تونل جدید قابل صرف نظر باشد، به فاصله بهینه دو تونل موسوم است که تابع پارامترهای پوشش و محیط اطراف تونل است. در این تحقیق با استفاده از تحلیل پارامتری، اثر پارامترهای حاکم بر مساله فاصله بهینه دو تونل ارزیابی شده اند تا مشخص شود در تعیین فاصله بهینه دو تونل کدام یک از عوامل نقش عمده ای دارد. جهت تحلیل از روش عددی تفاضلات محدود استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که فاصله بهینه دو تنول بیشتر از هر چیز تابع ضریب فشار جانبی در حال سکون می باشد و هر چه این ضریب بیشتر شود، فاصله بهینه نیز بیشتر می شود. قطر تونل، سختی پوشش، چسبندگی و زاویه اصطکاک داخلی محیط اطراف تونل با درجه اهمیت کمتری نسبت به ضریب فشار جانبی در جانبی در حال سکون در تعیین فاصله بهینه دو تونل موثرند.