سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمدرضا عدالت پیشه – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شاهرود
حمیدعباس دخت – عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شاهرود
حمیدرضا اصغری – عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شاهرود

چکیده:

کود های نیتروژنی از مهمترین کود های شیمیایی هستند که کشاورزان برای دست یافتن به عملکرد بالا مقادیر بالایی از این کود ها را مصرف کرده و باعث آلودگی خاک ، محیط زیست و منابع آب زیر زمینی می شوند . با انجام تحقیقات می توان در راستای کاهش کاربرد کود های شمیایی گام بر داشت پرایمینگ بذر با تاثیراتی که بر رشد گیاهچه و استقرار گیاه دارد می توانمد در راستای کاهش مصرف کود ها نقش مهمی ایفا کند . مودریس و جاتز (۱۹۹۹) بذور سورگوم و ارزن را برای مدت ۳ روز و در درجه حرارت ۲۵ درجه سانتیگراد در محلولی از کود های قابل حل در آب پرایم، و به دنبال آن بذور پرایم شده را برای مدت ۶ ساعت خشک کردند . هر چند که تعدادی از این محلول ها سرعت جوانه زنی و در صد جوانه زنی نهایی را به صورت معنی دار افزایش دادند، اما بر پارامترهای رشد در گیاهچه های ۱۵ و ۶۰ روز بعد از کاشت اثری نداشتنند . اما بذوری که بوسیله آب پرایم شده بودند گیاهچه های بلند تری داشتند نتایج فوق در سورگوم توسط هریس (۱۹۹۶) گزارش شد . هریس و همکاران ) (۲۰۰۱ a گزارش دادند که کشاورزان تفا وتی را در رنگ شاخ وبرگ گیاهان گیاهان پرایم و غیر پرایم مشاهده کرده اند . در این شرایط رنگ شاخ و برگ در گیاهان پرایم سبز تیره بود . و گزارش دادند که محصولات پرایم نیتروژن بیشتری را از خاک جذب می کنند، که ممکن است در نتیجه رشد اولیه خیلی سریع گیاه باشد ( بتی و راثور، ).۱۹۸۶ این وضعیت در گندم ، مخصوصا با تغییر نسبت نیتروژن خاک در زمان کاشت گزارش شده است . در این مطالعه هدف ما استفاده از تکنیک هایی برای افزایش کارایی مصرف نیتروژن و کاهش مصرف نیتروژن و درنتیجه آن کاهش هزینه ها، آلودگی محیط زیست، آبهای زیر زمینی و در نهایت دست یافتن به عملکردی متناسب با سطوح کود نیتروژنی بالا در سطوح پایین تر می باشد .