سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

هوشنگ کاتبی – استادیار دانشگاه تبریز دانشکده مهندسی عمران گروه راه و ترابری
سوسن فتحی – دانشجوی کارشناسی ارش ژئوتکنیک دانشگاه تبریز دانشکده مهندسی عمران
صمد نظری – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک دانشگاه تبریز دانشکده مهندسی عمران
سید علی علوی – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک دانشگاه تبریز دانشکده مهندسی عمران

چکیده:

روانگرایی یکی از مهمترین،‌جالب ترین و بحث انگیزترین عناوین مهندسی لرزه ای می باشد. در خاک های ماسه ای با افزایش غشار آب حفره ای مقاومت خاک کاهش می یابد، این پدیده روانگرایی نامیده می شود که اکثرا در ماسه شل و اشباع رخ می دهد در این حالت خاک بصورت یک مایع رفتار می کند. این پدیده می تواند بصورت جوشش خاک، تشکیل منافذ خروج ماسه در سطح زمین ظاهر می شود. پتانسیل روانگرایی توده خاک به پارامترهای خاک و زلزله بستگی دارد. در ماسه های سیلتی، پلاستیسیته بخش ریزدانه، نقش تعیین کننده در قابلیت روانگرایی دارد. در این مقاله پس از بررسی عوامل موثر بر روانگرایی تاثیر پلاستیسیته بخش ریزدانه و تاثیر نفوذ غشاء بر قابلیت روانگرایی مورد ارزیابی قرار گرفته است.