سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: بیستمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

نسترن ریاحی نویر – پژوهشگاه نیرو – گروه پژوهشی مواد غیرفلزی شرکت توزیع برق خوزستان
میترا خیابانی مقدم – پژوهشگاه نیرو – گروه پژوهشی مواد غیرفلزی شرکت توزیع برق خوزستان
اسداله امیدوارنیا – پژوهشگاه نیرو – گروه پژوهشی مواد غیرفلزی شرکت توزیع برق خوزستان

چکیده:

بروز مشکلات تخلیة الکتریکی در مقره های پرسلانی موجود در خطوط انتقال ، بصورت یکی از جدی ترین مشکلات این خطوط مط رح می شود . بطوریکه در اثر این تخلیة الکتریکی، برق خطوط ممکن است تا مدتی قطع شود و خسارات جبران ناپذیری در بیمارستانها، کارخانجات مکانیزه، مراکز مختلف صنعتی و … رخ دهد . ا مروزه یکی از بهترین و با دوامترین راه حل های این مشکل،
استفاده از افزایش دهنده های فاصله خزشی می باشد . افزایش دهنده های فاصله خزشی قطعات پلیمری هستند که بصورت یک لبه، بر روی چترک مقره ها نصب می شوند و فاصله خزشی را افزایش داده و از مشکل تخلیة الکتریکی جلوگیری می کنند . معمولاً جهت ساخت قطعه افزاینده فاصله خزشی، از پلی اتیلن به عنوان یکی از مواد پلیمری پایه به همراه EPDM ، پایدارکننده های نوری، آنتی اکسیدانت، فیلرهای ضد اشتعال(ATH ) و عامل پخت استفاده می گردد . در این تحقیقبهترین نسبت LDPE و EPDM مورد بررسی قرار گرفت و بهترین درصد استفاده از این مواد به ترتیب %۵۶ و %۸ MPa مشخص گردید . بهترین نمونه استحکام کششی معادل ۱۳/۲۷ و استحکام فشاری معادل ۱۴/۳ MPa از خود نشان داد . همچنین آزمون فرکانس قدرت و ولتاژ ضربه صاعقه
برروی مقره سوزنی ۳۳ کیلوولت با چترک افزای فاصله خزشی به ترتیب افزایشی از ۱۱۹ kV به ۱۴۲/۸ kV و از ۲۲۰/۶۰۴ kVبه۲۷۱/۲۴۳ kVاز خود نشان داد