سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش خاک، محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

حسینعلی علیخانی – عضو هیات علمی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

ورمی کمپوست از جمله کودهای زیستی به شمار می آید که دارای اثرات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیک ویژه ایی بر خاک تحت کشت گیاهان هستند( ۲). عبور آرام و مکرر مواد آلی از مسیر دستگاه گوارشی کرم خاکی همراه با اعمال خرد شدن، آغشته شدن این مواد به انواع ترشحات سیستم گوارشی مانند ذرات کربنات کلسیم، آنزیم ها، مواد مخاطی و اسیدهای هومیک، در مجموع مخلوطی را تولید می کند که خصوصیاتی کام ً لا متفاوت با مواد فرو برده شده پیدا کرده است که " ورمی کمپوست" نامیده می شود( ۵ و ۶). اتیه و همکاران( ۲۰۰۰ )، پت و همکاران( ۲۰۰۵همچنین آراکون و همکاران ( ۲۰۰۴ ) در مقایسه خود تحت عنوان توان ورمی کمپوست و کمپوست معمولی در رشد و عملکرد گیاه گوجه فرنگی رقم (Lycopercicon esculentum )cherry نشان دادند که افزایش کود ورمی کمپوست در مقایسه با کمپوست معمولی و حتی افزودن کود دامی به گلدانهای گوجه فرنگی شاخص های رشد و عملکرد گیاه را بطور قابل توجهی ارتقاء داده است( ۱و ۳و ۴).
هدف اصلی از اجرای این طرح بررسی و مقایسه توان کاربرد ورمی کمپوست و کمپوست معمولی (سرد) بعنوان کود آلی در بهبود شاخص های رشد گیاه گوجه فرنگی و به منظور کاهش یا حداقل تعدیل میزان مصرف کودهای شیمیایی می باشد.