سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

عادل ریحانی تبار – دانشجوی دوره دکتری گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
محمد معزاردلان – دانشیار گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
نجفعلی کریمیان – استاد گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
غلامرضا ثواقبی – استادیار گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران

چکیده:

کمبود روی در بسیاری از نقاط ایران گزارش شده است (۴و۶). بازیافت ظاهری کودهای روی درخاک های آهکی ایران به دلیل اینکه ظرفیت جذب روی بالا است ، غالبا کمتر از ۵% است (۴و۶). اینگیر و دب (۱۹۹۷)نشان دادند که تنها ۴ تا ۶ درصد کلرید روی (ZnCl2) توسط گیاه جذب می شود و بقیه به شکل های غیر قابل دسترس تبیدل می شود. مفتون و کریمیان (۱۹۸۹) نشان دادند که درصد بازیافت ظاهری حتی در کودهای کلات روی دراولین سال برای گیاه ذرت در خاک های آهکی کمتر از ۵% است. از مدت ها قبل مشخص شده است که روی درخاک به شکل های گوناگون مانندمحلول، تبادلی، کربناتی، آلی، پیوند شده با اکسیدهای منگنز، پیوند شده با اکسیدهای آهن بی شکل، متصل به اکسیدهای آهن متبلور و تتمه وجود دارد (۹و۱۱) . رشد گیاه و مصرف کودهای شیمیایی ممکن است توزیع روی را در میان شکل های مختلف آن تحت تاثیر قرار دهند. مندال و مندال (۱۹۸۶) نشان دادند که رژیم رطوبتی و مواد آلی منجر به توزیع مجدد شکل های مختلف روی می شوند. لونز و همکاران (۱۹۹۴)، نشان دادند که کاربرد کودهای نیترات پتاسین و نیترات آمونیوم منجر به افزایش رویمحلول می شود. کریمیان و یثربی (۲۰۰۳)، گزارش کردند که در یک خاک آهکی شکل کربناتی و تتمه روی تحت تاثیر کشت گیاهان ذرت، اسفناج و کاهو قرار نمی گیرند ولی بقیه شکل های روی تحت تاثیر کاشت گیاهان قرار می گیرند. تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر کاشتگیاه ذرت و کاربرد کودهای اوره، سولفات روی و ورمی کمپوست در یک خاک آهکی انجام گرفت.