سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و ششمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

لیلا ملکی – دانشگاه پیام نور مرکز الیگودرز
حمید احمدی پور – دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمد پایداری – دانشگاه پیام نور مرکز گلپایگان

چکیده:

مجموعه ی آتشفشانی هزار در جنوب غربی شهرستان راین واقع شده و آخرین فاز آتشفشانی ائوسن را در استان کرمان شنان می دهد. این مجموعه شامل تناوبی از گدازه، مواد آذرآواری و رسوبات تخریبی است که تحت تاثیر چین خوردگی و شکستگی های زیادی قرار گرفته اند. گدازه های مورد مطالعه از نظر غیر ژنتیکی شامل انواع برش های آتشفشانی و ماسه سنگ های آتشفشانی و سنگ های رسوبی شامل آهک، سیلتستون و ماسه سنگ هستند. جزئیات گدازه ای از دیدگاه سنگ نگاری در دو ردهی بازالت آندزیتی و بازالت آندزیتی الیون دار قرار گرفته و دارای کانی های پلاژیوکلاز، پیروکسن، الیوین، کانی های فرعی وکانی های ثانویه هستند. تجمعات گلومرویورفیری به وفور در این گدازه ها مشاهده می شود. بافت های پوئی کیلیتیک، پیلوتاکسیتیک، گلومرویورفیری، پورفیری ، اینتر گرانولار و تراکیتی از جمله بافت های شاخص این سنگ ها می باشند. بلورهای درشت پلاژیوکلاز و پیروکسن موجود در گدازه ها اغلب دارای بافت های غیر تعادلی نظیر بافت غربالی، منطقه بندی و تحلیل یافتگی هستند. درشت بلورهای پیروکسن در برخی موارد به شدت خرد شده اند. شواهد ذکر شده نشانگر ایجاد شرایط غیر تعادلی در نتیجه ی کاهش فشار ماگما در حین صعود به طرف سطح زمین است.