سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

قدرت اله فتحی – گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر

چکیده:

به منظور بررسی اثر تنش خشکی و نیتروژن بر عملکرد دانه و انتقال مجدد مواد ارقام گندم ، آزمایشی به صورت فا کتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تک رار در سال ۸۳-۱۳۸۲ در مزرعه دانشگاه آزاد اسلامی شوشتر انجام شد . تیمارها شامل ارقام گندم چمران، فلات و شوو ا، کود نیترو ژنه در دو سطح ( ٥٠ و ١٥٠ کیلوگرم در هکتار) و سطوح تنش خشکی (عدم تنش ، تنش در مرحله گلدهی و تنش خشکی در مرحله پر شدن دانه ) بودند. ارقام چمران و فلات از انواع گندم نان و شووا دوروم می باشند. نتایج آزمایش نشان داد که در شرایط تنش خشکی رقم چمران عملکرد دانه بیشتری (۵۵۸۴/۵ کیلوگرم در هکتار) در مقایسه با رقم شووا (۵۳۳۲/۱ کیلوگرم در هکتار) و رقم فلات (۴۸۲۱/۶ کیلوگرم در هکتار ) داشت . افزایش نیترو ژن باعث افزایش عملکرد دانه به میزان ٤٥ درصد در مقایسه با مصرف کمتر نیترو ژن گردید . واکنش به نیترو ژن برای ارقام چمران و شووا بیشتر از فلات بود . افزایش تعداد سنبله و تعداد دانه درسنبله و وزن هزار دانه در افزایش عمل کرد دانه موثر بود . سهم انتقال مجدد مواد ارقام چمران (۴۸/۶۳ درصد) بیشترین و فلات (۴۱/۵۰ درصد)کمترین مقدار را به خود اختصاص دادند . افزایش مصرف نیترو ژن باعث افزایش سهم انتقال مجدد مواد فتوسنتزی به دانه گردید (۴۹/۹ درصد). با بروز تنش خشکی مقدار انتقال مجدد مواد معادل ۳۷/۶ درصد و در شرایط آبیاری کافی مقدار آن به ۴۵/۴۴ درصد رسید . توان بالقوه انتقال مجدد مواد فتوسنتزی در اندام های رویشی و سپس کارایی انتقال به بخش اقتصادیگیاه از خواص موثر در ثبات عملکرد دانه در شرایط تنش خشکی می باشد و لذ ا در ارقام اصلاحی برای نقاط مختلف می تواند متفاوت باشد.