سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و ششمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهدی احمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد تکتونیک دانشگاه شهید بهشتی
محسن پورکرمانی – دکترای زمین شناسی ساختمانی و تکتونیک، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهش
علی یساقی – دکترای زمین شناسی ساختمانی و تکتونیک، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدر
اسلام توکلیان – دانشجوی کارشناسی ارشد تکتونیک دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

در منطقه البرز علاوه بر ساختارهای اصلی، گسل های عرضی (Transverse fault) نیز از جمله ساختارهایی به شمار می روند که سبب بروز تغییر شکل هایی بر روی پوشش رسوبی شده اند. فعال شدن دوباره این گسل های پی سنگی، کینماتیک گسل های اصلی در البرز را، در نتیجه چرخش در قطعات گسلی در خلال ترشیری پایانی، دچار تغییر کرده است. بررسی های تکمیلی در قسمت شرقی البرز مرکزی نشان می دهد که، گسل فیروزکوه با روند شمال شرق- جنوب غرب در نتیجه عملکرد این ساختارهای عمیقی (deep seated) از یک گسل راندگی محض به یک گسل راندگی دارای مولفه چپگرد تبدیل شده است. با توجه به شواهد موجود، می توان گفت توسعه گسل های عمقی با روند NNE و ساز و کار چپگرد، اثرات آنها در سازندهای جوان و رسوبات نئوژن و نیز رخداد زمین لرزه در این ناحیه، این پهنه های گسلی مسئول فعالیت های نئوتکتونیکی و زلزله های اخیر با مکانیسم چپ تراست می باشند.