مقاله تاخير زماني وارد عمل شدن عضلات واستوس خارجي و مايل داخلي نسبت به يکديگر در بيماران مبتلا به سندرم درد قدامي زانو: تمرينات زنجيره باز يا بسته که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان از صفحه ۳۰۷ تا ۳۱۵ منتشر شده است.
نام: تاخير زماني وارد عمل شدن عضلات واستوس خارجي و مايل داخلي نسبت به يکديگر در بيماران مبتلا به سندرم درد قدامي زانو: تمرينات زنجيره باز يا بسته
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم درد قدامي زانو
مقاله تاخير زماني
مقاله واستوس مايل داخلي
مقاله واستوس خارجي
مقاله ورزش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابطحي الهام
جناب آقای / سرکار خانم: مجدالاسلامي بصير
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهي ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: رهگذر مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: اين پژوهش با هدف مقايسه تاثير دو تمرين راست کردن انتهايي زانو در زنجيره باز و بسته بر تاخير زماني وارد عمل شدن عضلات واستوس خارجي و مايل داخلي در بيماران مبتلا به سندرم درد قدامي زانو انجام گرفت.
روش: در اين مطالعه مداخله اي که به صورت قبل و بعد انجام شد، ۱۳ زن سالم در گروه شاهد و ۲۶ زن مبتلا به سندرم درد قدامي زانو که به شکل تصادفي به دو گروه ۱۳ تايي تقسيم شده بودند، شرکت داشتند. نمونه گيري با روش در دسترس انجام گرفت. برنامه درماني ۵ هفته اي يک گروه از بيماران، راست کردن انتهايي زانو در زنجيره بسته و گروه ديگر راست کردن انتهايي زانو در زنجيره باز بود. در هر دو گروه بيمار ميزان تغييرات ناشي از اين دو تمرين بر اساس ثبت فعاليت الکتروميوگرافي عضلات و ارزيابي تاخير زماني وارد عمل شدن عضله واستوس مايل داخلي نسبت به واستوس خارجي در حرکت بالا و پايين رفتن از پله، پرسش نامه Lysholm براي ارزيابي سطح عملکردي و قياس خطي بصري براي ارزيابي شدت درد و با استفاده از آزمون تي زوج محاسبه شد و در نهايت تاثير دو تمرين با استفاده از آزمون تي مورد مقايسه قرار گرفت.
يافته ها: قبل از مداخله، تاخير زماني وارد عمل شدن عضله واستوس مايل داخلي نسبت به واستوس خارجي در دو حرکت بالا و پايين رفتن از پله در دو گروه بيمار به شکل معني داري بيشتر از گروه سالم بود .(P<0.05) در هر دو گروه بيمار تاخير زماني وارد عمل شدن عضله واستوس مايل داخلي نسبت به واستوس خارجي در دو حرکت بالا و پايين رفتن از پله بعد از مداخله کاهش يافت (P<0.05) اما بين تاثير دو تمرين نه در بالا رفتن و نه در پايين رفتن از پله اختلاف معني داري مشاهده نشد. بهبود سطح عملکرد و کاهش درد نيز در هر دو گروه قابل ملاحظه بود (P<0.05).
نتيجه گيري: هر دو گروه تمرينات زنجيره باز و بسته مي تواند به خوبي در توان بخشي بيماران مبتلا به سندرم درد قدامي زانو موثر باشند.