مقاله تاريخ حوزه علميه قم از تاسيس تا سده چهارم (تحليلي بر زمينه ها و عوامل پيدايش و شكوفايي) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۸ در تربيت اسلامي از صفحه ۴۵ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: تاريخ حوزه علميه قم از تاسيس تا سده چهارم (تحليلي بر زمينه ها و عوامل پيدايش و شكوفايي)
این مقاله دارای ۳۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش ديني
مقاله تاريخ آموزش و پرورش
مقاله حوزه علميه قم
مقاله تاريخ قم
مقاله اشعريان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زهره كاشاني علي اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نوشتار حاضر به تحقيقي درباره تاريخ تاسيس حوزه علميه قم نشسته است و در اين راستا با استناد به منابع تاريخي، به تحليل زمينه ها و عوامل پيدايش آن پرداخته است. آنگاه وضعيت اين حوزه را از نظر فرهنگي، علمي و آموزشي در دو قرن پس از تشكيل به تصوير مي كشد. اين تحقيق، بنيادي و از نوع توصيفي- تحليلي به شيوه كتابخانه اي مي باشد. از اين رو براي جمع آوري اطلاعات از روش يادداشت برداري (فيش برداري) استفاده مي شود. پس از طبقه بندي اطلاعات گردآوري شده، با استفاده از روش تحليل محتوا به نتيجه گيري و تدوين مي پردازيم.
يافته هاي اين تحقيق نشان مي دهد كه حوزه علميه قم به عنوان نهاد تعليم و تربيت ديني در پايان سده دوم و يا در ابتداي سده سوم هجري، در عصر حضور امامين رضا و جواد (عليهما السلام) شكل گرفته است. اين حوزه مقدس با قدمتي به طول هزار و دويست و اندي سال، داراي پيشينه اي طولاني تر از پيشينه حوزه شريف نجف است.
محدثان و دانشمندان اشعري در ايجاد زمينه تشكيل و در برپايي حوزه در قم نقش اساسي داشته اند. آنان پس از سعي در توسعه شهر و وضعيت اقتصادي آن و به دنبال استقلال سياسي بخشيدن به شهر قم، با فراخواندن ساير اشعريان، شيعيان و سادات، و تثبيت دين اسلام و مذهب تشيع در آن، زمينه هاي اجتماعي و فرهنگي لازم را براي حضور و اجتماع دانشمندان و محدثان شيعي در اين شهر فراهم آوردند. در چنين شرايطي محدثان و صحابي امامان معصوم (عليهم السلام) كه غالبا از خاندان اشعري هم بودند با تشكيل جلسات علمي و ديني، حوزه علميه قم را برپا نمودند. بنابر شواهد تاريخي، مي توان از محمد بن عيسى اشعري و پسرش احمد به عنوان اولين روساي حوزه علميه قم نام برد. حوزه قم در زمان شكل گيري خود بسيار فعال و پر رونق بوده است، به گونه اي كه با قاطعيت مي توان اين مرحله از حيات آن را يكي از شكوفاترين دوران آن دانست.