مقاله تاريخ نگاري به زبان فارسي در هند: مورد مجمع التواريخ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در پژوهش نامه تاريخ از صفحه ۱۳۵ تا ۱۵۸ منتشر شده است.
نام: تاريخ نگاري به زبان فارسي در هند: مورد مجمع التواريخ
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مجمع التواريخ
مقاله تاريخنگاري
مقاله مهاجران ايراني
مقاله افشاريه
مقاله زنديه
مقاله هند

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشم زاده محمديه عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مجمع التواريخ، اثري درباره تاريخ ايران در دوره پس از سقوط صفويه است که در سال ۱۲۰۷ در هند نوشته شده است. آخرين فقرات اطلاعاتي اين اثر مربوط به تاريخ ايران در اوايل قرن سيزدهم است، اما مطالب آن بيشتر از منظر مطالعه تاريخ خاندان مرعشي و تاريخ ايران در سال هاي مقارن با سقوط صفويه تا اوايل دهه هشتاد قرن دوازدهم هجري قمري اهميت دارد. ميرزا محمد خليل، نويسنده آن اثر، از سادات مرعشي مهاجر به هند است. بنابراين، به اثر مزبور مي بايست به عنوان کتابي تاريخي که توسط يک مهاجر ايراني به هند نوشته شده است، نگريست. در مقاله حاضر به مجمع التواريخ از اين منظر نگريسته شده است. اين نوع نگاه به شناخت بهتر ما از اين اثر و نويسنده آن کمک خواهد کرد. نگاه مزبور دو زمينه براي تبيين ويژگي هاي مختلف اثر نامبرده در اختيار ما قرار خواهد داد که يکي ايراني و ديگري هندي است. در نوشته هاي برخي از محققاني که قبل از اين مجمع التواريخ را مورد بررسي قرار داده اند، از اين منظر به آن اثر نگريسته نشده و ويژگي هايي مانند دوگانگي نثر آن اثر از نظر دور مانده و يا نويسنده يکي از منابع مهم اطلاعاتي آن، يعني مير محمدعلي فاضل که او هم از مهاجران ايراني به هند بوده است، شناسايي نشده است. در اين مقاله، افزون بر چشم انداز خاصي که براي تفسير و تحليل مجمع التواريخ اتخاذ شده، کوشش گرديده است تا تصويري به نسبت کامل از مباحث مربوط به تاريخنگاري آن اثر ارايه گردد.