سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی معماری پایدار و توسعه شهری با رویکرد پدافند غیر عامل در معماری و شهرسازی
تعداد صفحات: ۱۳
نویسنده(ها):
یلدا حقی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری

چکیده:
معماری زمینه گرا به مقوله ی سبک های معماری و چگونگی ایجاد هماهنگی میان ساختمان های مجاور مربوط به دوره ها و یاسبک های مختلف می پردازد. طی نیم قرن اخیر ، این موضوع درتوفیق ایجاد چنین هماهنگی از توجه معماران به دور مانده است. حاصل آموزش معماری نیز به جای ایجاد سازگاری بصری بین ساختمان ها ، بر ایجاد تقابل بین ساختمان های جدید و قدیمبوده است. از طرفی زمینه گرایی که یکی از دیدگاه های رایج در شهرسازی است زمینه را به مثابه رویدادی تاریخی می پندارد، کهعناصر شهر در درون آن شناخته ، پرداخته و ساخته می شود. دیدگاه مزبور ابتدا به جنبه های صرفا کالبدی توجه داشت، اما بهتدریج به ابعاد انسانی گرایید و حوزه مطالعات خود را به وجوه اجتماعی فرهنگی جامعه گسترش داد. در این دیدگاه ، ایده ها وعناصر شهرهای گذشته در شکل دادن به کالبد شهرهای معاصر حضور دارند.این تحقیق برآن است تا با داخل نمودن مفاهیمزمینه گرایی در طراحی مبادی ورودی شهرها ی معاصر تاثیر آنها را برای عناصر معماری شهری مشخص و تبیین نماید ، مفاهیمیکه در گذشته در معماری شهری به چشم می خورد اما در دوره های معاصر کم رنگ گشته است. نوع روش تحقیق در این پژوهشبر اساس تحلیلی توصیفی می باشد.