سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رمضان کاظمی گلیان – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
سعید توسلی – مهندسین مشاور آبنمود توس (مشهد)
زهره خاکزادی – مهندسین مشاور آبنمود توس (مشهد)

چکیده:

دشت درگز در فاصله ۲۶۰Km شمال غرب شهرستان مشهد قرار دارد. رودخانه درونگر از شمال غرب دشت شمال درگز با نقش تغذیه ای وارد می وشد و پس از طی مسیر در جهت جنوب شرقی در قسمت انتهایی، دشت را زهکش می نماید. ترسیم نقشه های تراز آب ، هم عمقهم افت سطح آب زیر زمینی در دشت شمالی با استفاده از مقادیر اندازه گیری ۱۲حلقه چاه پیزومتر به طریق دستی و نرم افزار Surfer (روش Kriging) بیانگر رابطه هیدرولیکی رودخانه باسفره آب زیر زمینی نمی باشد. جهت تصمیم نقشه های ترسیمی نقطه کنترلی از قسمت آبدار شدن رودخانه انتخاب (به عنوان پیزومتر) و نقشه های مزبور مجددا ترسیم گردید، نقشه ترا زآب در حالت ماکزیمم سطح آب (فروردین ماه ۱۳۸۲) با استفاده از مقادیر ۱۲ حلقه چاه پیزومتر و نقطه کنترل ترسیم گردید که روند و ارزش منحنی های مزبور رابطه هیدرولیکی رودخانه با سفره دشت را مشخص می نماید. جهت تصحیح نقشه های هم عمق و هم افت سطح آب نیز مقدار نقطه کنترل برابر با صفردر نظر گرفته شد. در این مورد نیز نقشه های ترسیم شده نهایی مبین رابطه هیدرولیکی مزبور میباشد. بنابراین پیشنهاد می گردد قبل از ترسیم نقشه های کمی آب زیر زمینی با استفاده از نرم افزار Surfer و الگو گرفتن اولیه، نقشه های مزبور ابتدا به طریق دستی و سپس نرم افزاری درونیابیو ترسیم گردد. همچنین در صورت برقراری رابطه هیدرولیکی بین رودخانه و یک دشت، پیشنهاد می گردد مکان های ابتدا ، وسط و انتهایی طول آبگیر شدن رودخانه به عنوان نقاط کنترل انتخاب و مانند چاه های پیزومتری در ترسیم نقشه های کمی آب زیر زمینی مورد استفاده قرار گیرد.