سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت استراتژیک

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

اسماعیل ملک اخلاق – عضو هیات علمی دانشگاه گیلان
محمد طالقانی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
علی فخری لرکرق – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه گیلان

چکیده:

آینده کشورها وابستگی مستقیم با میزان و قدرت رقابت پذیری آن ها در شاخص های اقتصادی و خصوصاً رقابت پذیری در صنایع دارد. منابع و توانمندی های استراتژیک هر کشوری می بایست با توجه به مزیت رقابتی آن کشور و بهینه سازی ترکیبی از استراتژی های اتخاذ شده قرار گیرد. معنی و مفهوم افزایش رقابت پذیری ملل بالابردن مزیت های رقابتی در شرکت های فرامیلی آن است. تاریخچه رقابت پذیری را به آدام اسمیت و سپس ریکاردو نسبت می دهند. مطالعات نوین بر روی رقابت پذیری ملل تقریباً از ۱۹۴۰ آغاز گردیده اما همچنان تعریف واضحی از آن ارائه نشده و بین نظریه پردازان این حوزه در ارتباط تئوری های تجارت و عوامل رقابت پذیری اختلاف نظر وجود دارد.مدل ها و نظریه های گوناگونی در ارتباط با رقابت پذیری ملل ارائه شده؛ اما از سال ۱۹۹۰ نگاه کلی به این مقوله تغییر کرد. با تبیین مدل الماس توسط مایکل پورتر، با تکیه بر تحقیقات و تجربیات وی در حوزه رقابت پذیری ملل و با توجه به اهمیت موضوع توجه خاصی به این حوزه شد و در ادامه محققین به اصلاح و تکامل این مدل پرداختند . این مقاله با هدف تبیین رویکرد های نوین مزیت های رقابتی ملل در طی دو دهه اخیر و بررسی روند تکامل مدل های الماس طراحی گردیده. در ابتدا به معرفی مدل الماس مایکل پورتر خواهیم پرداخت. در بخش بعد مدل الماس مضاعف(اولیه) و در ادامه مدل ۹ عاملی و مدل الماس مضاعف ثانویه بترتیب معرفی خواهند شد. در ادامه فازهای ۴ گانه تحلیل رقابت پذیری کشورها و نتایج و پیشنهادات ارائه گردیده.