سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دوازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شیما صفاریون پور – دانشگاه صنعتی شریف ، دانشکده مهندسی شیمی و نفت
سهیلا یغمائی – دانشگاه صنعتی شریف ، دانشکده مهندسی شیمی و نفت
جلیل رضوی – دانشگاه صنعتی شریف ، دانشکده مهندسی شیمی و نفت
زهرا قبادی نژاد – دانشگاه صنعتی شریف ، مرکز تحقیقات مهندسی بیوشیمی و کنترل محیط زیست BBRC

چکیده:

آنزیم پروتئاز قلیائی که ابتدا از گونه باسیلوس لیکنی فرمیس PTCC1331 تحت شرایط بهینه دما ۳۷ درجه C ، دور بهینه rpm 150 و pH بهینه برابر ۱۰ تولید شده است ، جهت افزایش مقاومت حرارتی آنزی در ترکیب شوینده ها ، در غلظتهای مختلف از سدیم آلژینات به روش حبس کردن تثبیت شده و سپس فعالیت آنزیمی تعیین گردیده است . بر این اساس بیشترین فعالیت آنزیمی در محلول w/v 2% سدیم آلژینات برابر با ۴۶ (U/g)carrier بدست آمده است . بررسی تاثیر دماهای مختلف بر روی فعالیت نسبی آنزیم آزاد و تثبیت شده نشان می دهد که فعالیت نسبی آنزیم آزاد در دمای بیش از ۴۵ درجه C کاهش یافته اما آنزیم تثبیت شده تا دمای ۵۵ درجه C فعالیت خود را حفظ کرده و بدین ترتیب نسبت به آنزیم آزاد پایدارتر است . همچنین پایداری حرارتی آنزیم تثبیت شده در دماهای ۴۰ و ۵۰ درجه C بررسی شده است . نتایج نشان میدهد که آنزیم تثبیت شده در ۴۰ درجه C به مراتب بیش از ۵۰ درجه C از نظر حرارتی پایدار است . تاثیر pH بر روی آنزیم آزاد و تثبیت شده در محدوده pH های ۷ ، ۸ ، ۹ ، ۱۰ ، ۱۱ و ۱۲ مورد بررسی قرار گرفته و نشان داده شده است که آنزیم آزاد و تثبیت شده در بین pH های ۷ و ۸ به مراتب از پایداری بیشتری برخوردار هستند و فعالیت نسبی آنزیم تثبیت شده در این محدوده pH ، بیشتر از آنزیم آزاد است . بدین ترتیب نتیجه می گردد که با استفاده از تثبیت آنزیم با روش مناسب پایداری آنزیم بهتر ولیکن استفاده آن در صنعت کارآیی بیشتری خواهد داشت .