سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: اولین همایش اشتغال و نظام آموزش عالی کشور

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمود سعیدی رضوانی – دکترای برنامه ریزی درسی – عضو هیات علمی دانشکده علوم تربیتی و روان شناس
تقی بینقی – کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، مدیر امور آموزشی موسسه آموزش

چکیده:

در گذشته مهارت های شغلی در حین کار آموخته میشد اما با صنعتی شدن جوامع، توسعه روشها و ابزار پیچیدگی مهارتها، روش قدیمی استاد – شاگردی کارآیی خود را از دست داد و لذا بحث آموزش های حرفه ای مطرح شد. با اخصصی شدن مشاغل و در هم تنیدگی دانش و فن، به نظر می رسد که اساس تسلط بر شغلانجام بهینه آن بدون آگاهی از مبانی علمی آن حرفه ممکن نیست، لذا بحث آموزش های علمی – کاربردی نیز جای خود را در ادبیات نظام های آموزشی باز کرد. آموزش های علمی – کاربردی ، آموزش هایی است که ضمن توجه به مبانی علمی، بیشتر معطوفایجاد مهارتهای حرفه و کاربرد علوم در محیط واقعی کار است.
روند تاریخیتوسعه اقتصادی و صنعتی کشورهای پیشرفته امروزه نشان می دهد که پویایی نظام آموزشی و پیوند عمیق بین علم و تکنولوژی یکی از عوامل مهم ترقی و شکوفایی اقتصادی و فرهنگی آنها بوده است.
بررسی تجارب نظام آموزش های علمی – کاربردی درکشورهایی نظیر استرالیا، سوئد، آلمان، لهستان، هندوستان، نیوزلند، فنلاند و … نشان میدهد که دوره های علمی – کاربردی در برخی کشورها با موفقیت هایی قرین بوده اند و فارغ التحصیلان این دوره ها با نسبت بالایی جذب بازار کار شده اند. تنوع این گونه آموزشها، تاکید بر اعطای گواهینامه به جای اعطای مدارک رسمی و شان بالای اجتماعی فارغ التحصیلان این دوره ها از ویژگی های مشهود در کشورهای مذکور است.