سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت استراتژیک

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

علیمحمد نوریان – معاون وزیر راه و ترابری و رئیس سازمان هواشناسی کشور
مریم رازه کیسمی – کارشناس ارشد فناوری اطلاعات و مدیریت
پوریا پورقرائی – دانشجوی کارشناس ارشد مدیریت اجرائی
فاطمه حسینعلی تهرانی – کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی

چکیده:

در عصری زندگی می کنیم که تغییرات پرشتاب، یکی از ویژگیهای اجتناب ناپذیر آن است. اگر در سالیانی نه چندان دور، پیش بینی شرایط محیطی و برنامه ریزی بر مبنای آن امری معمول و کاملا قابل اطمینان بود، امروزه تقریبا تنها چیزی که می توان به آن مطمئن بود وجود تغییرات است. با این تفاسیر سازمان هواشناسی کشور نیز که همواره خود را با کشورهای پیشرفته دنیا در مقوله هواشناسی می سنجد، از برترین و محبوب ترین ابزارهای مدیریتی دهه های اخیر یعنی مدیریت استراتژیک بهره گرفته است تا علاوه بر بهره گیری حداکثری از نقاط قوت و پوشش نقاط ضعف برای دستیابی به آرمانهایش، به بهترین شکل نیز خود را برای استفاده از فرصت ها و اجتناب از تهدیدها در رویکرد و پارادایمی تلفیقی، مهیا سازد. در این مسیر علاوه بر تشکیل کار گروه های تخصصی به منظور تدوین و پایش برنامه ها، استفاده از روش ارزیابی متوازن که گذشته از ارزیابی عملکرد سازمان، در اجرا و ارزیابی استراتژیها نیز به کار می رود، ضروری می نمود که پس از استقرار این نظام نیز، بازبینی طرح استراتژیک و اجزای آن با پایبندی به ماموریت و چشم انداز مطلوب، در یک فرآیند رفت و برگشتی مدنظر استراتژیک های سازمان بوده و خواهد بود. در این مقاله،ابتدا به بررسی مفهوم و لزوم برنامه ریزی استراتژیک می پردازیم و در ادامه به گامهای طی شده در راستای بازنگری طرح استراتژیک در یک سازمان دولتی موفق خواهیم پرداخت.