سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

افسر دیانی –

چکیده:

برای نخستین بار در تاریخ برنامه ریزی در ایران، موضوع ارتقای بهره وری به صورت هدفمند، زمانبند و قانونمند در ماده ۵ قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران تاکید شده است. در این ماده آمده است که ۳۱/۳ درصد از رشد سالانه اقتصاد کشور در طول سال های برنامه، بایستی از طریق ارتقای بهره وری و ۶۸/۷ درصد از طریق سرمایه گذاری های جدید تامین گردد.
این تکلیف قانونی موجب شده است همه سطوح اقتصاد کشور از دستگاه های اجرایی گرفته تا بنگاه های اقتصادی و نهادهای اجتماعی (خانوارها، NGOS، و غیره) ضمن آشنایی با مفاهیم بهره وری و روش های ارتقای آن راهکارهای مناسب و علمی در این زمینه را جستجو نمایند.
یافته های علمی نشان می دهد که افزایش بهره وری و دستیابی به حد مطلوبی از کارایی، از طرق سازمانی کارآمد امکان پذیر است. وسایل و تجهیزات در روش های ارائه خدمات، همگی ابزاری هستند در دست انسان های هوشمند که تنها با درایت و مدیریت صحیح می توانند باعث ایجاد ارزش و اعتبار برای سازمان شوند. از جمله عوامل بهره وری در سازمان ها بهره گیری از تکنیکهای مدیریت کیفیت است.
زیربنا و در واقع اولین گام برای پیاده سازی سیستم های کیفیت نظیر TQM JIT ISO و بمنظور هموارتر نمودن مسیر برای اجرای انها. ساماندهی محیط کار (۵s) است که تلاشی است برای ایجاد محیط کاری شاداب، ایمن، کارا و لذت بخش برای ارائه و خلق خدمات با کیفیت و با حداقل ضایعات که علی رغم سادگی اجرای آن، کمتر به آن توجه می شود.