سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

احمد نیک پی – گروه بهداشت حرفه ای-دانشکده بهداشت و پیراپزشکی- دانشگاه علوم پزشکی قزو
فاطمه بنیادی – گروه بهداشت حرفه ای-دانشکده بهداشت و پیراپزشکی- دانشگاه علوم پزشکی قزو
صفرعلی علیزاده – گروه بهداشت حرفه ای-دانشکده بهداشت و پیراپزشکی- دانشگاه علوم پزشکی قزو

چکیده:

آلودگی آبهای زیرزمینی به متیل ترشیری بوتیل اتر (MTBE) غالباً همراه با ترکیبات بنزن، تولوئن و زائلن (BTX) می باشد. براین اساس انتظار برهم کنش غذایی و تغییر در سینتیک تجزیه MTBE درحضور ترکیبات BTX می رود. این مطالعه به بررسی برهم کنش های غذایی در حین تجزیه زیستی MTBE درحضور ترکیبات BTX توسط کنسرسیوم میکروبی تجزیه گر MTBE می پردازد. بررسی قابلیت تجزیه زیستی هریک از ترکیبات BTX به تنهایی، دوتایی، و چندتایی در حضور MTBE بررسی شد نتایج گویای آن بود که کنسرسیوم میکروبی قادر به تجزیه MTBE و هر یک از ترکیبات تولوئن، و زایلن به استثناء بنزن به ترتیب با نرخ تجزیه ۳، ۶۶۵/۱ ، ۷۲۵/۰ میلی گرم در ساعت به ازای هر گم بیومس تر میباشد. بررسی برهمکنش هر یک از مواد در حضور MTBE گویای آن است که نرخ تجزیه MTBE در حضور بنزن، تولوئنه و زائیلن به ترتیب ۳/۰۹۶و۰/۹۵۴و۱/۰۰۴میلی گرم MTBE در ساعت به ازای هر گرم بیومس تر می باشد. تحت این شرایط نرخ تجزیه بنزن ، تولوئن و زائیلن به ترتیب ۲/۹۳۸،۱/۸۷۰و ۳/۹۱۸ میلیگرم در ساعت به ازای هر گرم بیومس تر می باشد .در حضور همزمان ترکیبات BTXاز تجزیه MTBE ممانعت شد اثر بازدارندگی ترکیبات BTX بر تجزیه MTBE گویای آن است که احتمالاً تجزیه زیستی MTBE در آبهای زیرزمینی پس از اتمام تجزیه ترکیبات BTX و یا پس از جدا شدن پلوم آلودگی MTBE از ترکیبات BTX امکان پذیر خواهد بود.