سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

نگار صمیمی سده – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان،
جلال صبا – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان
فرید شکاری – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان
کاظم سلیمانی – مرکز تحقیقات کشاورزی استان زنجان

چکیده:

در سال زراعی ۸۴-۱۳۸۳ آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زنجان انجام شد . آبیاری در دو سطح عدم آبیاری (S) و آبیاری کافی (N) به عنوان یک عامل و ۱۷ لاین گندم به عنوان عامل دوم به صورت یک طرح اسپلیت بلوک در سه تکرار قرار گرفتند . صفات زراعی مورد اندازه گیری شامل عملکرد دانه ، وزن هزار دانه ، بیوماس ، شاخصبرداشت، ارتفاع بوته ، طول سنبله و طول ریشک بودند . در بین سطوح آبیاری در تمامی صفات زراعی مورد ارزیابی و در بین لاین ها نیز در کلیه صفات زراعی و شاخص تحمل تنش (STI) اختلاف معنی داری وجود داشت . اثر متقابل لاین × سطح آبیاری در مورد صفات زراعی به جز عملکرد دانه ، وزن هزار دانه ، بیوماس و شاخص برداشت معنی دار بود. صفات زراعی مورد ارزیابی و شاخص STI نیز در هر دو شرایط آبیاری وراثت پذیری های عمومی نسبتًا بالایی از خود نشان دادند . در شرایط فاقد تنش عملکرد دانه ، بیوماس و شاخص برداشت همبستگی معنی داری با شاخص STI داشتند . در شرایط واجد تنش همبستگی معنی داری بین شاخص STI با عملکرد دانه ، بیوماس، شاخص برداشت ، ارتفاع بوته و طول سنبله دیده شد . در تجزیه علیت شاخص STI در شرایط فاقد تنش و واجد تنش بزرگترین اثر مستقیم مربوط به عملکرد دانه می باشد و در شرایط فاقد تنش ، بیوماس و طول ریشک و در شرایط واجد تنش ، بیوماس، ارتفاع بوته ، طول سنبله و طول ریشک نیز به طور غیرمستقیم بر شاخص STI تاثیر داشتند ، پس در این شرایط علاوه بر اصلاح مستقیم از طریق عملکرد دانه ، از طریق اصلاح غیرمستقیم برای این صفات و در نتیجه افزایش غیرمستقیم عملکرد دانه، نیز می توان مقاومت به خشکی را افزایش داد.