سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مصطفی کریمی کاخکی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا
علی سپهری – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه بوعلی سینا
حجت ا… مظاهری لقب – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه بوعلی سینا
محمد علی ابوطالبیان – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

این تحقیق به منظور بررسی عکسالعمل ارقام آفتابگردان به شرایط کم آبیاری آخر فصل در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه بوعلی سینا همدان در سال ۱۳۸۶ با استفاده از طرح اسپلیت پلات در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکر ار انجام گرفت. ارقام آفتابگردان شامل آذرگل، آلستار، آلیسون و ایروفلور و سطوح آبیاری شامل آبیاری کامل ، قطع آبیاری در یک مرحله (غنچه دهی، گلدهی و دانه بندی) و دو مرحله (غنچه دهی و دانه بندی؛ گلدهی و دانه بندی ) می باشد . نتایج نشان دادند ضمن اینکه آبیاری کامل از بهترین عملکرد دانه و شاخص برداشت (به ترتیب ۷۲/۷۵ گرم در بوته و ۴۲ %) برخوردار بود، طی تنش کمبود آب کمترین عملکرد دانه متعلق به گیاهان تنش دیده در دو مرحله از رشد زایشی تعلق داشت . در بین ارقام آفتابگردان نیز بهترین عملکرد دانه و بالاترین شاخص برداشت از رقم ایروفلور (به ترتیب ۶۱/۲۸ گرم در بوته و ۴۰ %) به دست آمد. رقم آلیسون با ۴۸/۵۰ گرم در بوته از کمترین عملکرد دانه برخوردار بود ولی از نظر شاخص برداشت با ۳۹ درصد بعد از ایروفلور قرار گرفت . در بررسی اثرات متقابل نیز بیشترین عملکرد دانه با ۷۵ گرم در بوته از رقم ایروفلور در تیمار آبیاری کامل و کمترین آن با ۳۴ گرم در بوته از ارقام آذرگل و آلستار در تیمار قطع آبیاری در مراحل گلدهی و دانه بندی به دست آمد. در مجموع رقم ایروفلور قابلیت مناسبی را برای استفاده در شرایط مختلف آبیاری و منطقه دارد و در ضمینه کم آبیاری نیز باید از دو مرحله قطع آبیاری در دوران رشد زایشی آفتابگردان خودداری شود.