سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

ضیاءالدین شعاعی – پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
سیدرضا امام جمعه – پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
محسن شریعت جعفری – پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
نادر جلالی – پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری

چکیده:

پیش بینی وقوع زمین لغزشها و برآورد خسارات ناشی از مکانیزم های مختلف وقوع، یکی از اصلی ترین وظایف محققین رشته زمین شناسی مهند سی می باشد. علاوه بر این تفسیر و توصیف مکانیزم وقوع حرکت و شناخت عوامل اصلی رانش شیبها یکی از مهمترین مراحل تحقیق به منظور دستیابی به راهکارهای کنترل زمین لغزشها میباشد. پیچیدگی ساختمانهای زیرسطحی طبیعی و تعدد عوامل مؤثر بر فعالیت لغزشها موجب میگردد تا متدهای رایج ارزیابی خطر وقوع و ریسک لغزشها فقط در تحلیلهای منطقه ای دارای کاربرد بوده و عموماً در تحلیل پایداری شیبهای یک منطقه در مقیاسهای بزرگ دچار کاستی های زیادی باشند . تنوع مکانیسم حرکت شیبها گاهی سبب می گردد تا حتی الامکان تعمیم نتایج بدست آمده از یک لغزش برای لغزش مجاور مقدور نباشد و به همین دلایل پایش رفتار حرکتی شیبها که برآیند تأثیر همه عوامل تشدید کننده و کاهنده حرکت دامنه ها میباشد ضرورت پیدا میکند . روشهای متعددی جهت پایش رفتاری لغزشها وجود دارد که هرکدام دارای محدودیت ها و مزایای نسبی میباشند . با توسعه علوم ماهواره ای و رشد صنایع تجهیزات مرتبط و در دسترس قرار گرفتن دستگاههایGPG (Global Positioning SystemوDual سپس پیشرفت قابل ملاحظهای در برداشت سریع، دقیق و مطمئن موقیعت زمینی نقاط با استفاده از اطلاعات ماهواره ای حاصل گردید. در روش استفاده از DGPS موقعیت سکوهای تعبیه شده بر روی سطح لغزش در سه محور X,Y,Z در فواصل زمانی مشخص محاسبه شده و با تجزیه و تحلیل اطلاعات، مکانیسم حرکت زمین لغزش مورد ارزیابی قرار میگیرد . میزان کارآیی این روش در یکی از لغزشهای فعال منطقه البرز مرکز ی مورد آزمون قرار گرفته ضمن بررسی کارآیی روش پایش با DGPS هم چنین بررسی میزان دقت برداشت ها و با استفاده از کنترل های صحرائی و اطلاعات پایه، راهکارهای کنترل این لغزش فعال توصیه گردیده است