مقاله تجويز مورفين خوراكي سبب تاخير در تكوين قشر بويايي در موش بزرگ آزمايشگاهي نژاد ويستار در دوران جنيني مي گردد: يك مطالعه مورفومتريك که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان از صفحه ۳ تا ۱۴ منتشر شده است.
نام: تجويز مورفين خوراكي سبب تاخير در تكوين قشر بويايي در موش بزرگ آزمايشگاهي نژاد ويستار در دوران جنيني مي گردد: يك مطالعه مورفومتريك
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مرفومتري
مقاله قشر بويايي
مقاله مورفين
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فحانيك بابايي جواد
جناب آقای / سرکار خانم: صدوقي مهرانگيز
جناب آقای / سرکار خانم: زردوز حميرا
جناب آقای / سرکار خانم: صحرايي هدايت
جناب آقای / سرکار خانم: بهادران حسين
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدآبادي ساغر
جناب آقای / سرکار خانم: دشت نورد حسين
جناب آقای / سرکار خانم: جليلي سيروس‌
جناب آقای / سرکار خانم: رياحي سيمين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مطالعات قبلي نشان داده اند كه مصرف مورفين در طي دوران بارداري مي تواند منجر به تاخير در نمو جنين و يا عملكرد غير طبيعي دستگاه عصبي شود. اين پژوهش به بررسي اثر مصرف مورفين توسط مادر بر تكوين قشر بويايي در موش هاي بزرگ آزمايشگاهي نژاد ويستار پرداخته است.
مواد و روش ها: در اين تحقيق مداخله اي – تجربي از ۱۲ سر موش بزرگ آزمايشگاهي نژاد ويستار با محدوده وزني ۳۰۰-۲۵۰ گرم استفاده شد. گروه آزمايش ۰٫۰۵ ميلي گرم بر كيلوگرم مورفين در آب آشاميدني و گروه كنترل فقط آب آشاميدني دريافت كردند. در روز ۱۹ بارداري موش ها با كلروفرم كشته شده و جنين ها طي عمل جراحي از بدن حيوان خارج و به منظور فيكس شدن به مدت دو هفته در محلول فرم آلدييد %۱۰ قرار گرفتند. سپس جنين ها با استفاده از ترازوي ديجيتال توزين شده و طول سري – دمي، محور پشتي – شكمي، فرونتال – اكسي پيتال، عرض شكم و طول محور دوطرفي آهيانه آنها اندازه گيري شد. جنين ها مراحل پردازش بافتي را طي كرده و پس از برش گيري و رنگ آميزي با روش هماتوكسيلين – ائوزين و نيترات نقره از نظر تكوين قشر بويايي مورد بررسي ميكروسكوپي قرار گرفتند.
يافته ها: كاهش طول محور پشتي – شكمي و فرونتال – اكسي پيتال (به ترتيب P<0.05 و P<0.01) و عدم تغيير طول محور سري – دمي، عرض شكم و طول محور دو طرفي آهيانه و نيز كاهش وزن جنين ها در گروه آزمايش مشاهده شد. از نظر بافت شناسي تاخير رشد در سه لايه قشر بويايي و هم چنين كاهش تراكم سلول ها و زوايد نورون ها در گروه آزمايش وجود داشت (P<0.05).
نتيجه گيري: اين پژوهش نشان داد كه مصرف خوراكي مورفين در دوران بارداري باعث بروز نقص در تكوين قشر بويايي جنين و تاخير رشد سلول ها در اين ناحيه از مغز و هم چنين موجب كاهش وزن و طول جنين مي گردد. اين آسيب ها ممكن است منشا تغييرات رفتاري ديده شده در حيواناتي باشد كه از مادران باردار معتاد به دنيا آمده اند.