سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس احتراق ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

محمد شفیعی دهج – کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک،دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
میثم فرزانه کلورزی – کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
رضا ابراهیمی – استادیار دانشکده مهندسی هوافضا، دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
مهرزاد شمس – استادیار دانشکده مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:

در این تحقیق یک مشعل محیط متخلخل با مبدل حرارتی و تجهیزات آزمایشگاهی مرتبط طراحی و ساخته شد . تغییرات دما در محفظه احتراق محیط متخلخل ثبت شده، افت فشار در مشعل، راندمان حرارتی مشعل و غلظت گازهای آلاینده (NOx) اندازه گیری گردیده است . نتایج نشان م ی دهد ک ه دمای حداکثر در ابتدای ناحیه احتراق و انتهای منطقه پیش گرمایش قرار دارد، ولی با افزایش توان و نسبت هوای اضافی جبهه شعله به سمت جلو حرکت می کند . با افزایش نسبت هوای اضافی در یک توان ثابت دمای حداکثر شعله نیز کاهش می یابد، زیرا به علت افزایش دبی هوا با یک مقدار سوخت ثابت مقدار پیش گرمایش جریان کم میشود شعله به سمت جلو می رود و دمای بیشینه شعله کم می شود . در یک توان ثابت با افزایش نسبت هوای اضافی دبی کل جریان افزایش می یابد و به دنبال آن افت فشار افزایش پیدا میکند . نتایج بازده حرارتی نشان می دهد که بیشترین بازده در محدده نسبت هوای اضافی ۱/۲ اتفاق می افتد . این بدان دلیل است که در این نسبت بیشترین دمای محصولات احتراقی اتفاق می افتد . میزان هوای اضافی تأثیر قابل ملاحظه ای بر روی میزان NOx دارد، میزان NOx با افزایش هوای اضافی کاهش می یابد