سال انتشار: ۱۳۷۵

محل انتشار: اولین همایش مراکز تحقیق و توسعه صنایع و معادن

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

حسین عبدالخالق زاده – شرکت برق منطقه ای خراسان
محمدعلی ولیداد – شرکت برق منطقه ای خراسان

چکیده:

فعالیتهای منسجم در بخشهای تحقیقاتی گرچه در سطوح دانشگاهی تا حدی تجربه شده است لیکن تجربه تحقیقات در بخش صنعت آنهم بصورتی مدون دارای سابقه چندانی نیست. آنچه مسلم است مدیریت کشور هنوز به یک نظر واحد و هماهنگ در بخش تحقیقات نرسیده و مدعیان راهبری کیفیت و پژوهش نوآوری و ابداع متحد نگشته اند . چندین سال است که از فراغ و جدایی صنعت ودانشگاه سخن می گوییم و گله گذاری می کنیم لیکن پس از اتمام شکایتها، دانشگاه و صنعت مسیر هر کدام بطور جداگانه خود را می پیماید اگر ما این اصل را قبول داشته باشیم که تحقیق و توسعه ابزاری موثر برای رشد و افزایش بهره وری در جامعه می شود. و اگر بپذیریم که تحقیقات می تواند منجر به بهره بیشتر اقتصادی گردد چگونه ممکن است مدیران صنعت از آن استقبال نکنند. اگرامروز انطور که شایسته است صنعتگران ما از تحقیقات استقبال نکرده و تنها به خاطر عقبنماندن از فاصله و کسب امتیازت صوری جهت دریافت مجوزهای مورد نیاز و از طرفی به اجبار وزارت صنایع واحد تحقیق و توسعه تشکیل می دهند لیکن مشکلات همچنان باقی است و اگر واحدهای تحقیق و توسعه در استان کمتر از ۰/۵ درصد واحدهای تولیدی موجود می باشد؟ تماما بعلتعدم باور اعتقاد قلبی به امر تحقیق می باشد و ما سعی خواهیم کرد که چاره اندیشی اصولی برای حل مشکلات موجود درسر را تحقیق و توسعه داشته و با طرح چند سوال بشرح ذیل درصدد یافتن پاسخ منطقی و دفاع از مقوله خواهیم بود.
لذا روش دفاع از این مقوله را چنین بیان میکنیم که ابتدا چند سوال اساسی طرح خواهد شد و سعی در یافتن پاسخ منطقی برای آن خواهیم کرد.
سوال ۱ – چرا باید تحقیق وتوسعه داشته باشیم؟
سوال ۲ – مرز تحقیق و توسعه و هدف غایی آن چیست؟
سوال ۳ – استفاده کننده واقعی نتایج تحقیق و توسعه چه کسانی هستند؟
سوال ۴ – تحقیق و توسعه چگونه اداره شود؟
سوال ۵ – ابزارهای موثر برای رسیدن به اهداف کدامند؟