مقاله تحليلي بر بازنمايي زن در نقاشي معاصر ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در زن در توسعه و سياست (پژوهش زنان) از صفحه ۱۲۵ تا ۱۴۱ منتشر شده است.
نام: تحليلي بر بازنمايي زن در نقاشي معاصر ايران
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نقاشي معاصر ايران
مقاله تصوير زن
مقاله بازنمايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: راودراد اعظم
جناب آقای / سرکار خانم: مريدي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: تقي زادگان معصومه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اين مقاله مقايسه بازنمايي تصوير زن در نقاشي زنان و مردان معاصر ايران است. اين كار با استفاده از الگوي جانشيني در تحليل نشانه شناختي و ساخت پرسش نامه تقابل هاي معنايي در مقايسه نقاشي زنان و مردان انجام مي شود. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه تصوير زن در نقاشي مردان داراي نظام نشانه هاي توصيفي، شمايلي و كليشه اي از زن آرماني است، اما نقاشان زن نگاه تبييني، غير كليشه اي و تفسيري به ويژگي ها و شرايط واقعي زنان دارند. در نقاشي مردان اشاره به زنان اشاره اي معنايي، تمثيلي و اسطوره اي است؛ آن ها زن بودن را نشانه نمي روند، بلكه صفات زنانه و معاني ضمني و ذهني زن بودن مانند زيبايي و لطافت را به تصوير مي كشند. اما در نقاشي زنان، بازنمايي تصوير زن مبتني بر تجربه زنانه است؛ نقاشان زن به دنبال بيان تنگناهاي جهان زيست زنان هستند، اما مردان بدون در نظر گرفتن اين شرايط، زنان را در فضايي خيالي تصوير مي كنند. مطالعه آثار نقاشان زن نشان مي دهد كه آن ها تلاش مي كنند قالب هاي بصري را كه مردان از زنان دارند از شكل بيندازند. آن ها در برابر سوژه شدن مقاومت مي كنند و با به كارگيري استراتژي هاي بصري تازه در نقاشي، شكاف هايي را در بازتوليد ذهنيت مسلط مردانه در فرهنگ به وجود مي آورند.