مقاله تحليل ارزش و الگوي مکاني گونه هاي چوبي در واحدهاي بوم شناختي (مطالعه موردي: جنگل سردآبرود چالوس) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله جنگل ايران از صفحه ۵۱ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: تحليل ارزش و الگوي مکاني گونه هاي چوبي در واحدهاي بوم شناختي (مطالعه موردي: جنگل سردآبرود چالوس)
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزش اهميت
مقاله شاخص گرين
مقاله استاندارد شده موريسيتا
مقاله الگوي کپه اي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي ميرزاآقايي سمانه
جناب آقای / سرکار خانم: جليلوند حميد
جناب آقای / سرکار خانم: كوچ يحيي
جناب آقای / سرکار خانم: پورمجيديان محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور تحليل ارزش اهميت و پراکنش مکاني گونه هاي چوبي در واحدهاي بوم شناختي، منطقه اي به وسعت ۲/۳۰۶ هکتار از جنگل هاي سردآبرود چالوس بررسي شد. ۸۴ قطعه نمونه با روش نمونه برداري سيستماتيک تصادفي و با سطح نمونه ۴۰۰ متر مربع (۲۰ ×۲۰ متر) براي برآورد پوشش گياهي و تعيين واحدهاي بوم شناختي پياده شد. همچنين پايه هايي با قطر بيشتر از ۵/۷ سانتي متر براي تعيين الگوي پراكنش مكاني گونه ها، نمونه برداري شد. از مجموع قطعات برداشت شده ۷ واحد بوم شناختي توسط نرم افزار Pc-Ordination تشخيص داده شد. بعد از محاسبه فراواني نسبي، تراکم نسبي و چيرگي نسبي و در پي آن محاسبه ميانگين شاخص ارزش اهميت گونه هاي موجود در همه واحدهاي بوم شناختي، گونه ممرز با داشتن بيشترين حد ارزش اهميت (IV) به عنوان گونه چوبي غالب شناخته شد. بر اين اساس، با توجه به رتبه بندي انجام گرفته بر حسب مقادير ارزش اهميت، بررسي آماري گونه هاي چوبي ممرز، انجيلي، راش، پلت و شيردار، به ترتيب بيشترين مقادير ارزش اهميت را به خود اختصاص دادند. بنابراين الگوي پراکنش مکاني اين گونه ها اجرا شد. نسبت واريانس به ميانگين براي گونه هاي چوبي غالب منطقه نشان مي دهد که گونه انجيلي داراي شاخص پراکندگي بيشتري نسبت به گونه هاي غالب چوبي ديگر است و گونه هاي ممرز، راش، شيردار و پلت در رده هاي بعدي قرار مي گيرند. با توجه به شاخص پراکنش که بزرگ تر از يک است، الگوي مکاني همه گونه هاي مذکور، کپه اي تشخيص داده مي شود و اين نتيجه در مورد شاخص هاي گرين و استاندارد شده موريسيتا نيز صدق مي کند.