مقاله تحليل ايمني دوربرگردانهاي اجرا شده در شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در پژوهشنامه حمل و نقل از صفحه ۱۶۷ تا ۱۸۴ منتشر شده است.
نام: تحليل ايمني دوربرگردانهاي اجرا شده در شهر تهران
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دوربرگردان
مقاله مدلسازي تصادف
مقاله تحليل ايمني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شيخ الاسلامي عبدالرضا
جناب آقای / سرکار خانم: عزيزي ليلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استفاده از دوربرگردانها به عنوان يکي از روش هاي مديريت دسترسي و تسهيل رواني حرکت، از اواخر سال ۱۳۸۲، به طور وسيعي در شهر تهران و گسترش يافت که در آن تقاطعهاي چراغدار به دوربرگردان تبديل شدند. دوربرگردانهايي كه در سطح تهران اجرا شده اند به طور عمده در معابر بزرگراهي درون شهري قرار دارند. هدف از اجراي طرح، کاهش تاخير و افزايش ظرفيت رواني رانندگان بوده است. اين مقاله به مطالعه تاثير اين دوربرگردانها بر ايمني تردد مي پردازد. براي تحليل ايمني دوربرگردانهاي اجرا شده، از روش هاي آماري قدرتمند براي تحليل و مدلسازي تعداد و نحوه تصادفها در ارتباط با پارامترهاي هندسي و ترافيکي استفاده شده و طي آن ۶ نمونه جهت ارزيابي ايمني مطالعه شده اند، نتايج در رابطه با هندسه دوربرگردانها نشان مي دهد که به طور متوسط، ۱۰% افزايش در عرض بازشدگي شعاع جزيره پروانه و فاصله از تقاطع (طول تداخل) به ترتيب سبب ۶٫۱۲، ۶٫۳۷ و ۳۶٫۲ درصد کاهش در تعداد تصادفهاي جلو پهلو مي شود و ۱۰% افزايش در عرض خط منجر به ۲۰ درصد کاهش در تعداد كل تصادفها مي شود. با افزايش سرعت در مسير اصلي، تصادفهاي جلو عقب به دليل تفاوت بيشتر سرعت مسير اصلي و خصوصا در خط سرعت، با سرعت هاي کم وسايل نقليه اي که قصد دورزدن در بريدگي دوربرگردان را دارند افزايش مي يابد و نيز با افزايش سرعت در مسير فرعي همگرا به مسير اصلي، تصادفهاي جلو عقب کاهش مي يابند. همچنين تصادفهاي با افزايش حجم ترافيک در مسير اصلي و نيز حجم ترافيک دور زننده، افزايش مي يابند.