مقاله تحليل برخي گفتمانهاي رفاهي در دوران اصلاحات که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در رفاه اجتماعي از صفحه ۳۵ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: تحليل برخي گفتمانهاي رفاهي در دوران اصلاحات
این مقاله دارای ۳۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گفتمان
مقاله تحليل گفتمان
مقاله رفاه اجتماعي
مقاله دوره اصلاحات

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كردوني روزبه
جناب آقای / سرکار خانم: فاضلي نعمت اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
طرح مساله: اين مقاله با هدف بررسي برخي گفتمان هاي رفاهي در دوران اصلاحات انجام پذيرفته است. در اين تحقيق به بررسي خصوصيات و عناصر اصلي ساخت گفتمان هاي رفاهي در سخنان رييس جمهور دوره اصلاحات بين سالهاي ۱۳۷۶-۱۳۸۴ پرداخته شده است تا ويژگي هاي گفتماني اين دوره بازشناسي و معرفي گردد و تفسير و بازشناسي معنا كاوانه از گفتمان رفاهي در بستر تاريخي ـ اجتماعي آن انجام پذيرد. اهميت اين تحقيق از بعد كاربردي، فراهم كردن امكان شناخت كاميابي ها و شكستها در عرصه هاي مرتبط با رفاه اجتماعي در دوره اصلاحات و از بعد نظري، فراهم شدن امكان مقايسه و بررسي شباهت ها و تفاوتهاي گفتمان مسلط رفاه اجتماعي در اين دوره با گفتمان هاي رايج در دنيا مي باشد.
روش تحقيق: اين پژوهش به روش تحليل گفتماني در چارچوب نظري ميشل فوكو و نورمن فركلاف و با تكيه بر الگوي تحليل گفتمان نورمن فركلاف است. نورمن فركلاف، گفتمان را در سه سطح توصيف، تفسير و تبيين، مدنظر قرار مي دهد.
يافته ها: گفتمان رفاهي دوران اصلاحات در خصوص مولفه هاي اساسي رفاه، جهت گيري هاي مشخصي دارد. اين گفتمان تفسيري از عدالت ارايه مي دهد كه به معناي ايجاد فرصتهاي مساوي و تضمين دسترسي برابر به امكانهاست. تلقي گفتمان اصلاحي از مفهوم آزادي اين است كه دين و آزادي را داراي تاثير متقابل عظيم بر يكديگر تحليل مي كند و همچنين براي آن، دو حداسلامي و حقوق عمومي قائل است. اين گفتمان بر مفهوم توسعه همه جانبه و پايدار تاكيد دارد و در بعد سياسي رفاه، بر مقولاتي نظير مشاركت، فعاليت احزاب و گروه ها و امنيت سياسي تكيه دارد. در خصوص امنيت نيز گفتمان اصلاحات، جامعه امن را جامعه اي مبتني بر رفتارها و روابط قانوني مي داند. گفتمان رفاهي اصلاحات با تاكيد بر نظام جامع تامين اجتماعي، معتقد است يك نظام تامين اجتماعي از هم گسسته، نه مي تواند عدالت را تامين كند و نه امنيت را.
نتيجه: جهت گيري گفتمان اصلاحات در حوزه رفاه اجتماعي متكي بر مولفه هايي نظير توسعه همه جانبه، عدالت ملازم با دين و آزادي، رويكرد انسان مدارانه به رفاه و توجه به ابعاد چندگانه رفاه اجتماعي بوده است.