مقاله تحليل بقاي در بيماران ديابتي با پيوند كليه در مركز پيوند بيمارستان نمازي شيراز، ۸۷-۱۳۷۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۳۸۵ تا ۳۹۲ منتشر شده است.
نام: تحليل بقاي در بيماران ديابتي با پيوند كليه در مركز پيوند بيمارستان نمازي شيراز، ۸۷-۱۳۷۸
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نفروپاتي ديابتي
مقاله پيوند كليه
مقاله ميزان بقا پيوند

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: الماسي حشياني امير
جناب آقای / سرکار خانم: رجايي فرد عبدالرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حسن زاده جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: صلاحي حشمت اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: نفروپاتي ديابتي شايع ترين علت پيوند كليه و دياليز در بيشتر كشورهاي دنيا است. بيماري كليوي در يك سوم بيماران مبتلا به ديابت بروز مي كند و ميزان مرگ و مير و هزينه درمان را به طور چشم گيري افزايش مي دهد. هدف از اين مطالعه مقايسه ميزان بقاي پيوند كليه در بيماران ديابتي و غيرديابتي، در مركز پيوند بيمارستان نمازي شيراز در فاصله بين سال هاي ۸۷-۱۳۷۸ مي باشد.
مواد و روش ها: اين مطالعه يك مطالعه هم گروهي گذشته نگر بود. براي تعيين ميزان بقاي پيوند كليه از روش كاپلان ماير و براي مقايسه منحني هاي بقا از آزمون لگاريتم رتبه اي استفاده شد. هم چنين، براي مدل سازي عومل موثر در ميزان بقا از مدل رگرسيوني كاكس استفاده شد.
يافته ها: ميانگين مدت زمان پيگيري بيماران ۰۵/۳۱±۱۵/۴۸ (دامنه: ۰۳/۱۱۸-۰۷/۳) ماه بود. ميزان بقاي ۹ ساله پيوند كليه در بيماران ديابتي و غيرديابتي به ترتيب ۲/۸۴% و ۷/۸۵% برآورد شد و با استفاده از مدل رگرسيوني كاكس، مشخص شد كه سن دهنده زير ۴۰ سال، عامل موثر در ميزان بقاي بيشتر پيوند كليه در بيماران ديابتي است.
نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي اين مطالعه، ميزان بقاي پيوند كليه در بيماران ديابتي و غيرديابتي اختلاف معني داري با هم ندارند و بنابراين اين روش درماني مي تواند گزينه مناسبي براي بيماران مبتلا به نفروپاتي ديابتي باشد.