سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی جغرافیا، گردشگری، منابع طبیعی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
محمودرضا میرلطفی – استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه زابل
مهدیه پورجعفرآبادی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه زابل

چکیده:
کشاورزی فعالیتی است که به دلیل چند بعدی بودن قادر خواهد بود از جنبه های مختلف، حیات اقتصادی و اجتماعی بخش زیادی ازانسانها را خصوصاً در روستاها تحت تأثیر خود قرار دهد و سکونتگاه روستایی به عنوان یک پدیده جغرافیایی، دارای نمود فضایی -عینی و تحت تأثیر عوامل طبیعی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی قرار می گیرد که در بستر طبیعت و در چارچوب مناسباتانسان و محیط در گذر زمان شکل گرفته است و شکل سکونتگاهها همگام با فرم قلمرو زراعی تکامل می یابد. هدف مقاله حاضر بررسیو شناسایی اثرات مدرنیزه کردن بخش کشاورزی بر تحول کارکردی سکونتگاههای روستایی شهرستان سیرجان می باشد. روش تحقیقمبتنی بر بررسی منابع کتابخانه ای، بررسی های میدانی و تکمیل پرسشنامه بوده است. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل شده اند. نتایج تحقیق نشان میدهد در میان عوامل اقتصادی شاخص علاقه به افزایش سطح زیرکشت با میانگین ۴/۲۴ و در بین عوامل اجتماعی شاخص تجمل گرایی با میانگین ۴/۰۹ بالاترین رتبه را به خود اختصاص داده اند. همچنین تحلیل های آماری مؤید آن است که بین میزان مدرنیزه شدن بخش کشاورزی و کارکرد اقتصادی و اجتماعی سکونتگاه های روستایی، رابطه نسبتاً قویوجود دارد و بر این اساس می توان گفت که مکانیزه شدن بخش کشاورزی، با سطح اطمینان ۹۹ درصد سبب تحول کارکرد اقتصادی واجتماعی سکونتگاه های روستایی منطقه مورد مطالعه شده است.