سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

سیدحمیدرضا صادقی – مدیر و دانشیار گروه مهندسی آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی و علوم دریای

چکیده:

فرسایش پدیدهای است که طی آن ذرات خاک از بستر خود جدا شده وتوسط یک عامل انتقالدهنده به مکان دیگری حمل میشوند . فرآیند فرسایش خاک به عوامل اقلیمی، فرسایشپذیری خاک، شیب، پوشش گیاهی و نحوه مدیریت اراضی وابسته است . عوامل زیادی بر تشدید و مهار فرآیند فرسایش خاک موثر هستند که تاکنون به عمومی – ترین آنها پرداخته شده حال آنکه دلایل خاص و منحصر بفردی در برخی از مناطق وجود داشته که نقش مهمی در تبیین فرسایش خاک و طبعا مدیریت فرسایش خاک عهدهدار هستند و لذا بررسی دقیق روند تغییرات و علل موثر بر شدت و روند آنها برای مدیریت صحیح و بهینه منابع اراضی ضروری است ( صادقی و همکاران، ).۱۳۸۵ در این میان میتوان به خصوصیات ویژه خاک در ارتباط با جذب و دفع آب یا آبگریزی ١ اشاره نمود که بعضا تفاوت فاحش عکس – العمل آن در مقابل فرسایش خاک را باعث میشود . این پدیده ممکن است در اثر برخی از شرایط خاص حاکم بر یک منطق از قبیل پوشش گیاهی خاص و یا آتشسوزی ) Mataix-Solera و Doerr ، ۲۰۰۴ و Cerda و Lasanta ، (۲۰۰۵ نسبت داد . ارتباط بین فرسایش خاک با آبگریزی عموما به واسطه ارتباط معکوس آن با رطوبت خاک تحلیل میشود به نحوی که در برخی از اوقات صرفا یک خشکی کوتاه مدت بین رگبارها منجر به ایجاد این پدیده در خاک میشود (Sayer و همکاران، ۲۰۰۶تحقیق کوچک حاضر به منظور بررسی ارتباط فرسایش خاک با پدیده آبگریزی آنپرداخته و فرض بر آن دارد که آبگریزی خاک موجب تشدید انتقال سریع رسوبات ناشی از فرسایش خاک میشود .