سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

خلیل سرکاری نژاد – استادیار بخش علوم زمین، دانشگاه شیراز
بابک سامانی – دانشجوی کارشناسی ارشد تکتونیک، دانشگاه شیراز
امیر پیروزکلاهی آذر – دانشجوی کارشناسی ارشد تکتونیک، دانشگاه شیراز

چکیده:

در ارتباط با تعیین میزان استرین تکتونیکی نهایی کنگلومرای دگرشکل شده منطقه قطرویه واقع در جنوب غرب ایران چندین روش به کار گرفته شده است . این کنگلومرا بخشی از کمربند زوج دگرگونی سنندج – سیرجان می باشد . دگرشکلی های همگن هم محور و ناهم محور وجهت یابی ترجیحی محور بزرگ قلوه ها در ارتباط با حرکات همگرایی کوه زایی می باشد . به منظور آنالیز استرین در دو بعد از روش Rf/˜ استفاده شد که نشان دهنده بالاترین میزان نسبت استرین ) (Rs ≈۵,۲ درصفحه X/Z نسبت به صفحات X/Y و Y/Z می باشد . اندازه گیری میانگین هماهنگ از نسبتهای محوری قلوه های خارج شده و رسم داده ها بر روی دیاگرام فلین نشان می دهد که مقادیر (K) در محدوده ای از ۰/۴ تا K≈۰/۹ و ۱/۱ تا K≈۱/۹ قرار می گیرند . تفاوت در شکل بیضوی های پهن شده وبیضوی های کشیده شده در ارتباط با ناهمگونی استرین نبوده بلکه با شکل وجهت یابی اولیه قلوه ها درارتباط می باشد . آنالیز سینماتیکی چرخش بر روی کنگلومرای دگرشکل شده نشان می دهدکه میزان پارامتر ( Wk)دارای مقادیر متفاوتی از ۰/۴۶ تا ۰/۷۳ می باشد . این تفاوت درمقادیر Wk نشان می دهد که منطقه مورد مطالعه هم تحت تاثیر برش محض وهم تحت تاثیر برش ساده قرار گرفته است . با استفاده از دیاگرام ( نوع برش/ ( Wk) درصد برش محض و برش ساده تعیین گردید به گونه ای که میزان برش محض بین %۴۹ تا %۷۰ و م یزان برش ساده بین %۳۰ تا %۵۰ محاسبه شد .