سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهدی فخاری – فوق لیسانس توسعه اقتصادی و برنامه ریزی، مشاور اقتصادی مدیر عامل ذوب آ

چکیده:

شرکت سهامی ذوب آهن اصفهان به عنوان اولین واحد فولادسازی کشور نقش انکار ناپذیری جهت بسط و گسترش دانش فنی و انتقال تکنولوژی و ایجاد ظرفیتهای اشتغال در کشور داشته است. این واحد تولیدی که از سال ۱۳۵۰ با تولید چدن کار خود را آغاز کرده است در ابتدا با ظرفیت اسمی ۵۵۰ هزارتن فولاد در سال و سپس به ۱/۲ و ۱/۹ میلیون تن افزایش ظرفیت داده و درحال حاضر ۲/۲ میلیون تن محصولات فولادی در سال به بازار عرضه می نماید و طرح توسعه جدید آن (طرح توازن) نیز ظرفیت تولید آن را در آینده نزدیک به مرز ۳/۶ میلیون تن در سال می رساند. هزینه های سرمایه گذاری صورت گرفته دراین واحد تولیدی تا سال ۱۳۷۲ بالغ بر ۶۷۲۳۹۵۰۰۰ دلار آمریکا و ۲۰۴۲۴۵۳۱۰۸۸۷ ریال می باشد. دراین رابطه طی سالهای ۸۵-۷۸ نیز بیش از ۴۱۰۰ میلیارد ریال صرف سرمایه گذاری های جدید گردیده است و این درحالی است که حجم این سرمایه گذاریها بالغ بر ۱۰۰۰۰ میلیارد ریال می باشد. بررسی های بعمل آمده از طریق سنجش شاخص های ارزیابی طرحهای اقتصادی نشان میدهد نرخ بازده داخلی این واحد عظیم صنعتی از ابتدا تا سال ۱۳۷۲ معادل ۱/۳۲ درصد و درخلال سالهای برنامه اول توسعه (۷۲-۱۳۶۹) برابر با ۴/۱۶ درصد بوده است همچنین محاسبات نشان می دهد روند سودآوری شرکت طی سالهای ۸۵-۷۸ بهبود یافته و میانگین نسبت سود ناخالص به فروش طی این دوره حدود ۲۰ درصد بوده است.