سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

زینب داودی – دانشجوی کارشناسی ارشد تکتونیک دانشگاه تربیت مدرس
علی یساقی – استاد یار دانشگاه تربیت مدرس
فرخ برزگر – کارشناسی ارشد مرکز سنجش از دور ایران

چکیده:

ناحیه مورد مطالعه در شمال باختری کمربند چین خوردهرانده شده زاگرس، بین گسلهای کازرون و بالارود واقع شده و متأثر از جنبش مجدد ساختارهای زیر سطحی در خلال کوهزاد آلپ پایانی چار دگر شکلیهای پیچیده ای شده است. بررسی و تحلیل داده های دور سنجی در منطقه باعث شناسایی خطواره های زیر سطحی عرضیبرشی و پهنه های ما بین آنها گردید . موضوع قابل توجه در زاگرس عدم ارتباط کامل بین مراکز سطحی زلزله و گسلهای منطقه است. لذا برخی زلزله های تاریخی و دستگاهی با توج ه به موقعیت و حل ساز و کار کانونی ( Focal mechanism آنها، مرتبط با این پهنه های عرضیبرشی شناسایی شده می باشند . این پهنه های عرضیبرشی (با توجه به عمق زلزله ها و عمق پی سنگ) ناشی از فعالیت مجدد خطواره های زیر سطحی و پنهان در منطقه است که همروندی این خطواره ها با گسلهای مغناطیسی منطقه و گسلهای بخش شمالی پلات فورم عربی بیانگر پی سنگی بودن آنها است.