سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش ملی عمران، معماری و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۸
نویسنده(ها):
حسن حکمت نیا – عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور
محمد جعفری چراتی – کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور رضوانشهر صدوق
مژگان مزیدی – کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور استان یزد
بهار نوکار – دانشجوی دکترای دانشگاه آزاد سمنان

چکیده:
نظام شهری عبارت است از مجموعهای از شهرکها و شهرهای وابسته به یکدیگر که ساختار نظام سکونتگاه های شهری را در یک منطقه یا کشور به وجود میآورند. با توجه به اهمیت بسیار زیادی که چگونگی توزیع فضایی جمعیت در نظام شهری داردو علاوه بر تأثیراتی که بر عوامل اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی دارد، خود نیز از عوامل مختلفی تأثیر میپذیرد، لذا نیازمند بحث وبررسی دقیق است. با توجه به مطالعات متعددی که در مورد کشور ایران با توجه به آمار چند دهه گذشته صورت گرفته است، حاکی از وجود همگونی نسبی نظام شهری تا سال ۱۳۳۵ و از آن به بعد شاهد عدم تعادل و نابرابری تا سال ۱۳۵۵ بوده و پس از آن به سمت توزیع متعادلتری در حرکت بوده، لذا تلاش شده تا با توجه به آمار در دسترس استان مازندران در دوره سرشماری ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۵ ضمن بررسی نظام شهری از روشها و مدلهای نخست شهری، شاخص تمرکز و شاخص تعادل و در قالب روش توصیفی و تحلیلی استفاده گردد که نتایج حاصل از ارقام به دست آمده نشان میدهد که توزیع فضایی جمعیت استان مازندران توزیع متناسب و متعادل بوده و نسبت به کشور ایران از تغییرات و عدم تعادل بسیار کمتری برخودار بوده و پدیده نخست شهری این استان تبدیل به یک پدیده طبقه ای از نخست شهرها شده که به جای یک شهر برتر چند شهر برتر در استان وجود دارند.