سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدحسین باقری پور – استادیار گروه عمران دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکدة فنی و مهندسی
سیدمرتضی مرندی – استادیار گروه عمران دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکدة فنی و مهندسی
مهدی کیوان‌فر – دانشجوی کارشناسی ارشد خاک و پی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

امروزه به منظور تثبیت و بهسازی زمین‌های سست و افزایش توان باربری آنها، روش‌های بسیار گسترده و متنوعی به کار می‌رود. یکی از مناسبترین روش‌ها، استفاده از میکروپایل‌هاست که کاربرد آن به دلایلی نظیر صرفه‌جویی در زمان، کاهش هزینه‌های اجرایی، مصالح کمتر، امکان تجهیز و حمل سریعتر وسایل جهت اجرای میکروپایل و همچنین کنترل نشست‌ها در سازه‌های حساس در حال افزایش است. این مقاله بر تثبیت و بهسازی شالیزارهای نواحی شمال ایران به منظور عبور دکل‌های خطوط انتقال نیرو با استفاده از این روش تاکید دارد. زمین‌های شالیزاری به لحاظ خصوصیات ژئوتکنیکی و ویژگیهای زمین ساختی، زمین‌هایی سست با توان باربری بسیار کم محسوب می‌شوند و استفاده از میکروپایل‌ها به منظور تثبیت و افزایش ظرفیت باربری زمین‌های این نواحی، مناسب به نظر می‌رسد. بدین منظور، مطالعة موردی در منطقه‌ای در جوار پست ۶۳ کیلوولتی رشت شمالی انجام گرفته است. با تعیین خصوصیات فنی و ژئوتکنیکی لایه‌های خاک مزبور و استفاده از نرم افزار المان محدود ANSYS ، کاربرد میکروپایل مدلسازی و مورد ارزیابی قرار گرفت. در این بررسی، گسترش تنش‌های مؤثر افقی یکبار با فرض رفتار الاستیک و بار دیگر غیر خطی لایه‌های خاک در فاصلة ۲ متری از جدار خارجی میکروپایل و توزیع فشار تماسی بین میکروپایل و تودة خاک اطراف آن مورد بررسی و ارزیابی دقیق قرار گرفت