سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین کنفرانس سد‌سازی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علی اصغر میرقاسمی – استادیار گروه مهندسی عمران – دانشکده فنی دانشگاه تهران
عباس توللی – فوق لیسانس عمران – کارشناس پروژه های سدسازی و تون لسازی

چکیده:

انتقال تنش از هسته سدهای خاکی باعث م ی شود که تنش موجود در آن کمتر از فشار سربار باشد و این موضوع م ی تواند عواقبی نظیر ترک هیدرولیکی (Hydraulic Fracture) را در بر داشته باشد . انتقال تنش ناشی از دو عامل است . عامل اول که همیشه در سدهای غیرهمگن وجود دارد اثر پوسته بر هسته می باشد، چون پوسته سخ ت تر از هسته است م یتواند برای هسته نقش یک تکی هگاه را ایفا کند و با توجه به اینکه در سطح وسیعی در دو طرف هسته با آن تماس دارد مقداری از فشار سربار هسته را به خود جذب مینماید.عامل دوم دو تکیه گاه سد است که نسبت به هسته م ی توان آن ها را صلب فرض نمود . هندسه تکیه گا ههای سد با دو پارامتر شیب و فاصله از یکدیگر مشخص می شوند. درصورتی که دارای شیب زیاد و فاصله کم باشند خاکریز سد به دو تکی هگاه آویزان شده و فشارسربار خود را به آ نها منتقل می نماید.با جمع بندی دو عامل فوق برای یک سد غیرهمگن که در یک دره تنگ احداث می شود باید اثر هر دو عامل به طور همزمان مورد بررسی قرار گیرد . در این مورد ناگزیر از مدل کردن سد در حالت سد بعدی خواهیم بود . در این مقاله دو عامل به طور مجزامورد بررسی قرار گرفته و نهایتا در یک مدل سد بعدی اثر همزمان آ نها ارائه می شود