سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان با رویکرد مدیریت مناطق خشک و کویری
تعداد صفحات: ۱۸
نویسنده(ها):
منیژه ظهوریان پردل – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اهواز
لیلا جهانگیری – کارشناس ارشد اقلیمشناسی از دانشگاه آزاد اهواز

چکیده:
در مقاله حاضر با هدفتحلیل سینوپتیکی رخداد پدیده گردوغبار در اهواز،نخست رفتار زمانی رخداد پدیده گردو غبار روزانه و روزهای با دید افقی کمتر از ۲۰۰۰ متر شهر مذکور در دوره زمانی ۵۵ ساله(۲۰۱۴-۱۹۵۹) بررسی گردید. جهت شناسایی الگوهای همدیدد موجد گردوغبارهای شدید منطقه، تعداد ۶ موج گسترده و کم سابقه گردو غباری با شرط دید افقی کمتر از ۲۰۰ متر انتخاب گردید. سپس در غالب رویکردی محیطی به گردشی،سامانه ها و الگوهای همدیدیموجد این موجهای گردوغباری بر روی نقشه های میانگین روزانهفشارتراز دریا و سطحhpa500 موجود در پایگاه داده NCEP/NCAR شناسایی و بررسی شد. بررسی روند روزهای گردوغباری ایستگاه اهواز در دوره آماری آشکارنمودکه بیشترین فراوانی رخداد روزهای گردوغباری متعلق به دوره گرم سال و طی ماههای ژوئن و جولای اتفاق می افتد و کمترین تعداد وقوع روزهای گردوغباری در ماههای ژانویه و دسامبر وجود دارد. روند روزهای گردوغباری سالانه اهواز طی نیم قرن اخیر در مجموع سیر صعودی داشته است.تحلیل نقشه های همدید سطح تراز دریاآشکار نمود که رخداد گردوغبار در این دوره بندرت تحت تأثیر سامانه کم فشارسودانی و زبانه های آن بوده است و در بیشتر موارد همزمان با حضور سلول کم فشار خلیج فارس در حالت ادغامی با کم فشار گنگ بر روی گستره ایران و خوزستان همراه بوده است. رخداد گردوغبار در اهواز در سطح ۵۰۰ هکتوپاسکالی با قرارگیری فرودنسبتا عمیقبررویبیابانهایشمالآفریقا،اردنوعربستانوقرارگرفتنآنبررویجنوبوجنوبشرق عراق همزمان می باشد کهسبب ایجادهمگرایی درسطح زمین وصعودهرچه بیشترهوا ازسطح زمین به سطوح میان پیجوودرنتیجه شدیدناپایداری های جوی درمناطق بیابانی عراق وعربستان و افزایش میزان گردوغباردرمنطقه می شود.