سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان با رویکرد مدیریت مناطق خشک و کویری
تعداد صفحات: ۸
نویسنده(ها):
مینا اقتدارنژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه هرمزگان
ام البنین بذرافشان – استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان

چکیده:
خشکسالی یک پدیده متناوب طبیعی است که همراه با کمبود منابع آب در دسترس در یک منطقه جغرافیایی وسیع و در یک دوره زمانی قابل ملاحظه باشد. با توجه به پیشرفت های علمی و تکنیکی هنوز انسان در مقابل پدیده های طبیعی از جمله خشکسالی ها آسیب پذیر بوده و درصدد یافتن روش هایی است که بتواند رخداد این پدیده را شناسایی نماید. پایش خشکسالی به طور معمول توسط شاخص های خشکسالی انجام می گیرد. هدف یک شاخص خشکسالی تعیین ساده و کمی ویژگی های اصلی آن یعنی شدت، تداوم، فراوانی و گستردگی مکانی آن می باشد. در تحقیق حاضر با استفاده از شاخص بارش استاندارد(SPI)، مشخصه های خشکسالی در طول دوره آماری ۳۶ ساله ۱۳۸۹-۱۳۵۴مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش مقیاس زمانی و دوره بازگشت تداوم و بزرگی خشکسالی افزایش می یابد. بدین معنی که تداوم های طولانی تر و بزرگی های بالاتر احتمال وقوع کم تر و یا دوره بازگشت های طولانی تری دارند. طولانی ترین تداوم خشکسالی در شاخص SPIدر پنجره زمانی ۴۸ ماهه به ترتیب۳۹۵و بالا ترین بزرگی خشکسالی ۰۷/۲۶ می باشد.