سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت و توسعه کشاورزی پایدار در ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علیرضا انصاری اردلی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی،
یاسر محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی،
مهدی رحیمیان – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی،

چکیده:

محدودیت منابع آب و رشد روز افزون جمعیت، کشورهای جهان را به بالا بردن تولید محصولات کشاورزی در واحد سطح و بهره وری بهینه از منابع آب و خاک با استفاده از روش های نوین آبیاری سوق داده است. با پیشرفت علم آبیاری و توسعه فنون ساخت تجهیزات آن ها، بخصوص در آبیاری تحت فشار، روش های جدید جهت افزودن راندمان آبیاری در شرایط مختلف ابداع گردید. عدم پذیرش صحیح سیستم آبیاری مناسب توسط کشاورزان، بخصوص در سیستم های آبیاری تحت فشار که به تجهیزات خاصی نیاز دارند، موجب اتلاف آب و کاهش راندمان انتقال و مصرف آب ابیاری گردیده و در نتیجه موجب عدم بهره برداری بهینه و اتلاف منابع ارزشمند آب و خاک منطقه می شود. به همین دلیل با توجه به اهمیت موضوع، در این مطالعه هدف، تحلیل عوامل موثر بر عدم پذیرش سیستم های نوین آبیاری از سوی کشاورزان است که به موازات آن راهکارهای عملی نیز ارائه شده است. مطالعه از نوع توصیفی- پیمایشی بوده و تعداد نمونه آماری شامل ۱۱۹ نفر از کشاورزان شهرستان اردل بوده است که با توجه به فرمول کوکران بدست آمد. جمع آوری داده ها از طریق پرسشنامه بوده که پایایی آن با توجه به فرمول آلفای کرونباخ برابر ۰/۸۵ و روایی آن توسط متخصصین امر مورد تایید قرار گرفته بود. تجزیه و تحلیل داده نیز به کمک نرم افزار SPSS 115 انجام گرفت که نتایج حاکی از این بود که هزینه بالای سیستم های نوین آبیاری، پایین بودن کیفیت آب، قطعه قطعه بودن اراضی، از عوامل موثر بر عدم پذیرش این سیستم هاست ثانیا طبق نتایج تحلی عاملی، عوامل اقتصادی و فیزیکی بیشترین تاثیر را بر عدم پذیرش این سیستم ها توسط کشاورزان داشته اند.